صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢٢٤
تاریخ: ٣١/٢/٥٨
بیانات امام خمینى در جمع دانشجویان دانشگده حقوق
توجه به خدا و اتحاد در سایه اسلام، اساس پیروزى نهضت
بسم الله الرحمن الرحیم
ما یک قسم مسائل اصولى داریم که الان مطرح است، یک قسم مسائلى فرعى داریم که بعد از اینکه مسائل اصولى تحقق پیدا کرد باید مطرح کرد که ما اگر مسائل فرعى را الان مطرح بکنیم ممکن است که از آن مسائل اصولى که اساس مسائل است عقب بمانیم، یا به واسطه طرح این مسائل که گاهى موجب یک اختلافاتى مىشود ما در نهضت شکست بخوریم از این جهت آنچه من الان به نظرم مىآید این است که شما مىدانید که در این نهضت آن چیزى که ما را پیش برد دو مطلب بود، که یکى از آنها اساس بود و یکى از آنها به واسطه آن اساس تحقق پیدا کرد. آن که اساس بود اینکه مردم به عنوان اسلام و به عنوان ایمان و عقیده وارد این میدان شدند، چون براى ایمان و اسلام وارد شدند، همه قشرها با هم متحد شدند که آن رمز حقیقى که اتحاد همه در یک جهت، وحدت همه در یک مسیر، موجب شد که تا حالا ما مطلب را رساندیم، یعنى مطلب را، آن مطلبى که همه ممتنع مىدانستند، در ایران تحقق پیدا کرد. ممتنع مىدانستند که یک ملتى با نداشتن ابزار و با نداشتن یک نظام سیاسى که همه را روى آن نظام سیاسى هدایت کند و خالى بودن دستشان از همه اسلحههاى روز بلکه همه اسلحهها که اسلحههاى آنها (حالا را یک قدرى غمض عین کنید که یک قدرى تفنگ پیدا شده است ) آنطور که به ما مىگفتند کاردتوى مطبخ، چوب توى خانه بود و باقى هم با دست خالى، زنها هم بچههایشان را بغل مىکردند مىآمدند بیرون. آن که رمز بود این بود که همه باهم بودند و همه هم فریادشان این بود که ما این رژیم فاسد را نمىخواهیم و ما یک جمهورى اسلامى مىخواهیم. این اسباب این شد که ما آن مطلبى را که دنیا ممتنع مىدانست که هیچ بر همه چیز غلبه پیدا بکند (البته روى حسابهاى ما دیگرى) ملت ایران روى حساب معنویت و توجه به خداى تبارک و تعالى و ایمان پیش برد و این قدرتهاى شیطانى را که پشت سرش هم قدرت ابرقدرتها بود شکست به طورى که نتوانستند آنهایى که مىخواستند این مرد را نگه دارند نتوانستند نگه دارند، کوشش کردند ، تهدید کردند، ما که در پاریس بودیم تماس مىگرفتند با ما از طرف آمریکا که ابتدائاً به اینکه (ما پشتیبان هستیم، چه، چه) بعد هم که به اینکه (شما یک قدرى صبر کن حالا زود است، حالا نروید حالا زود است) که ما هم توطئه را فهمیده بودیم. با هیچ ما غلبه کردیم بر همه چیز و این را براى همین نکته بود که ما همه با هم بودیم و از مرکز تا