صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢٠٩
به نظر اشخاص مادى تحقق پیدا کرد که با معنویت و اسلام حاصل شد.
پیشبرد نهضت با پرهیز از آمال شخصى و توجه به مقصد
باید این کارهائى که بعد مىخواهد بشود، کارهائى که بعد از این باید تحقق پیدا بکند، چه این پاکسازى در این قشرهاى گندیدهاى که الان بین مردم مجتمعاند، بین مردم منتشرند و مىخواهند نگذارند این نهضت به ثمر برسد و چه بعد از این پاکسازى، براى نوسازى مملکت که خراب کردهاند حالا باید آباد بشود، اینها با لفظ درست نمىشود، اینها عمل خواهد، چنانکه تا حالا که آمدهایم باعمل آمدهایم، هر چه لفظ هم بود فایده نداشت، باید همه ما همانطورى که تا حالا شما جوانها و مرد و زن همه با هم حرکت کردند و این سد را شکستند، به حرکت خودشان ادامه بدهند، سست نشوند، حالا بر نگردند سراغ اینکه من مثلاً فلان حاجت را دارم.
الان ما باز نرسیدیم به آنجائى که حاجات را بتوانیم برآوریم، همانطورى که قبل از اینکه این سد را، سد بزرگى که جلو ملت ما افتاده بود، مىخواستیم بشکنیم، چطور در آنوقتى که همه توجه به این داشتیم که این سلسله باید برود، هیچ دیگر توجه به این نبود که من حالا مثلاً زندگیم چطور است، خانه دارم یا ندارم، این حرفها اصلاً مطرح نبود اگر آن وقت هم این حرفها مطرح بود پیشرفت نمىشد. آن وقت مردم همه یک توجه داشتند و از سایر چیزها غفلت کرده بودند، آن یک توجه اینکه باید این سلسله برود که خائن است و باید یک حکومت اسلامى پیدا بشود. همانطور که قبل از اینکه ما این سد بزرگ را بشکنیم، در حالى که توجه داشتیم به شکستن این سد، از کارها و از حالات خودمان غافل بودیم که من مثلاً فلان حاجت را دارم، غافل بودیم و این غفلت و توجه به مقصد پیشبرد کرد، همین طور حالا هم باید این چیزها رعایت بشود چون ما بین راه هستیم، باز نرسیدیم به مقصد، ما راه داریم، طولانى است راه.
تأکید به ملت در آماده باش و حفظ روحیه تحرک
باید باز ملت این حال آماده باش را که داشته است و حال تحرکى که داشته است، این را حفظش بکند و از این چیزهائى که دستهاى اجانب و ناپاک بین مردم منتشر مىکنند اعتنا نکند به اینها، اینهائى که مىآیند و نمىگذارند کارها انجام بگیرد از ایشان جلوگیرى بشود تا اینکه این نهضت به آخر برسد. نهضت بین راهى مثمر ثمر نیست، نهضت به آخر برسد، یک دولت مستقر پیدا بشود، یک مجلس شوراى ملى، نه به آن معنائى که در زمانهاى سابق پیدا مىشد که مردم بى اطلاع بودند، یک مجلسى که به نظر خود مردم باشد، مردم خودشان نظر داشته باشند، مقدرات دست خود مردم باشد، اینها تحقق پیدا بکند، آنوقت مردم بروند سراغ اینکه ما فقیر هستیم.