شمردم من مستکبرم و او مستضعف و مشمول همان معنائى است که مستکبرین و مستضعفین هستند. اگر شما کسانى که زیر دستتان هست ضعیف شمردید به آنها خداى نخواسته تعدى کردید، تجاوز کردید، شما هم مستکبر مى‌شوید و آن زیر دست‌ها مستضعف. ببینیم ما از این امتحان، از این بوته امتحان چطور بیرون مى‌آئیم، آیا سرفراز بیرون مى‌آئیم یا گردن کج و شکسته؟ آیا ما با بندگان خدا به طور، به طورى که خداى تبارک و تعالى امر فرموده است رفتار مى‌کنیم حالا که آزاد شدیم، آزادى را وسیله براى خدمت به خلق و خدمت به خالق قرار مى‌دهیم یا آزادى را براى مخالفت با خدا و استکبار مردم؟ هیچ فرق نیست ما بین من طلبه و این آقایان اهل علم و شمایى که از عشایر محترم هستید و بازارى و ارتشى و ادارى و همه و همه، ما الان در تحت مراقبت هستیم، مراقبت شدید، امتحان الهى. نعمت‌ها گاهى براى امتحان است تا آن اشخاصى که نالایقند، آن اشخاصى که فرصت طلبند اینها کارهاى خودشان را بکنند و مستحق عذاب بشوند آنهائى که لایقند، آنهائى که شریفند آنها هم کارهاى شرافتمندانه خودشان و خدمت به هموطن خودشان را بکنند تا سعادتمند باشند. بسیار مشکل است، بسیار مشکل است که از این امتحانى که خداى تبارک و تعالى ما را در معرض آن قرار داده است از عهده برآئیم، و بسیار مراقبت مى‌خواهد که مبادا خداى نخواسته ما از امتحان بد درآییم. اگر از امتحان بد درآییم ممکن است که باز عنایت خدا برگردد و آزادى سلب شود، استقلال گرفته بشود. همین دنیا ممکن است که ما اگر چنانچه بر خلاف موازین الهى رفتار کنیم و این آزادى را اسباب دست براى تعدى به مظلومان قرار بدهیم، در همین دنیا ممکن است ما مجازات بشویم. و امید است که در همین دنیا مجازات بشویم، مجازات ما به عالم دیگر نرسد. مجازات عالم دیگر غیر از این مجازات‌هاست. ما نمى‌توانیم تصور آن مجازات‌ها را بکنیم اگر ما خطاکار هستیم، خدایا! اگر ما خطاکار هستیم، اگر این آزادى را ما وسیله قرار دهیم از براى تعدى به مظلومان ولو یک نفر باشد، تعدى به زیردستان ولو یک نفر باشد، خدایا! ما را در همین عالم عذاب کن نگذار برسد به عالم دیگر.

مسؤولیت پاسدارى از مملکت امام زمان(عج) بر دوش یکایک افراد ملت

دوستان من! عزیزان من! من‌دانم که عشایر هر جا که هستند، در مرزها، مرزها را نگهدارى مى‌کنند، در جاهاى دیگر جلوگیرى از مفسده‌ها مى‌کنند. من مى‌دانم که شما عشایر از زمان رژیم سابق مظلوم بودید، ما هم مظلوم بودیم، روحانیون هم مظلوم بودند، بازارى هم مظلوم بود، کى نبود مظلوم؟ من مى‌دانم که ارزش‌ها مرز دارها و عشایر ما چیست. آنها عشایر را سرکوب مى‌خواستند بکنند براى اینکه راه را براى اجانب باز کنند، آنها به جزاى خودشان رسیدند و مى‌رسند و به جزاى آخرت که سخت‌ترین جزاست هم مى‌رسند. ما باید الان که در بوته امتحان گذاشته شدیم و اختیار به ما دادند و ما را آزاد کردند، خداى تبارک و تعالى ما را از قید و بندهاى استعمار و استضعاف آزاد کرد، حالا که آزاد هستیم، چه مى‌کنیم؟ چه باید بکنیم؟ نباشد که یک وقت ما هم در صف محمد رضا خان واقع بشویم او آزادى را از یک امت سلب کرد و ما آزادى را از یک قشر کوچک سلب بکنیم. او در وسط