آن مقام شرافت و عزت که داشت پائین کشیدند، زن را از آن مقام معنویت که داشت شئى کردند. به اسم آزادى، آزاد زنان و آزاد مردان، آزادى را از زن و مرد سلب کردند. زن‌ها و جوانان ما را فاسد الاخلاق کردند. شاه براى زن این خاصیت را قائل بود که گفت، زن باید فریبا باشد، البته با آن نظر حیوانى که او داشت، با آن نظر جسمانى، مادى، حیوان پست که او داشت زن را نظر مى‌کرد باید فریبا باشد. از مقام انسانیت زن را فرو کشید به مرتبه یک حیوان. به اسم اینکه براى زن مى‌خواهد مقام درست کند زن را از مقام خودش پائین‌تر آورد. زن را مثل یک عروسک درست کرد، در صورتى که زن انسان است، آن هم یک انسان بزرگ. زن مربى جامعه است. از دامن زن انسان‌ها پیدا مى‌شوند. مرحله اول مرد و زن صحیح، از دامن زن است. مربى انسان‌ها زن است. سعادت و شقاوت کشورها بسته به وجود زن است. زن با تربیت صحیح خودش انسان درست مى‌کند و با تربیت صحیح خودش کشور را آباد مى‌کند. مبداء همه سعادت‌ها از دامن زن بلند مى‌شود. زن مبدا همه سعادت‌ها باید باشد و مع‌الاسف زن را بصورت یک لعبه در آوردند این پدر و پسر و خصوصاً این پسر، آنقدر جنایات که به زن کردند به مردان نکردند. زن مبدا همه خیرات است. شما دیدید، ما دیدیم که زن در این نهضت چه کرد. تاریخ دیده است که چه زن‌هایى در دنیا بوده است و زن چیست. تاریخ دور است، ما خود دیدیم که چه زن‌هایى تربیت کرده است اسلام، چه زن‌هایى در این عصر اخیر قیام کردند و آنها که قیام کرده‌اند همین زن‌هاى محجوبه جنوب شهر، قم و سایر بلاد اسلامى بودند، آنها که به تربیت آریا مهرى تربیت شدند ابداً در این امور دخالت نداشتند، آنها تربیت‌هاى فاسد شده بودند، از تربیت‌هاى اسلامى آنها دور نگه داشتند. اینهایى که تربیت اسلامى داشتند خون دادند، کشته دادند، به خیابان‌ها ریختند، نهضت را پیروز کردند. ما نهضت خودمان را مدیون زن‌ها مى‌دانیم. مردها به تبع زن‌ها در خیابان‌ها مى‌ریختند، تشویق مى‌کردند زن‌ها مردان را، خودشان در صف‌هاى جلو بودند. زن یک همچو موجودى است که مى‌تواند یک قدرت لایزال، یک قدرت شیطانى را بکشد. این زن را در این دوره رضاخان و محمد رضاخان منحط کردند از مقام خودش، مرد را هم منحط کردند، جوان‌ها را هم منحط کردند. مراکز فحشا الى ما شاء الله براى جوان‌هاى ما درست کردند. به اسم آزادى، به اسم پیشرفت، به اسم تمدن، جوان‌هاى ما را به فحشا کشیدند. به اسم آزادى، همه آزادى‌ها را از ماها سلب کردند. آنهایى که زمان رضاخان را درک کرده‌اند مى‌دانند چه مى‌گویم، آنها دیدند که چه کردند با ما و چه کردند با زن‌هاى محترمه ما. آنها که زمان محمدرضا را درک کردند، آنها هم مى‌بینند. با اسم‌هاى فریبنده، با الفاظ بزک کرده مملکت ما را رو به خرابى بردند. بالاتر از همه، بالاتر از همه جوان‌هاى ما را فاسد کردند. نیروى انسانى ما را به عقب نشاندند. زن در زمان محمدرضا و رضا پهلوى عنصر مظلومى بود و خودش نمى‌داند، آنقدر که ظلم در این دو زمان شد در زمان جاهلیت معلوم نیست، شده باشد. آنقدر که انحطاط براى زنها در این قرن بشر معلوم نیست که در قرن جاهلیت شده باشد. در هر دو قرن مظلوم بوده‌اند زن‌ها، آنوقت اسلام آنها را از اسارت بیرون آورد و در این زمان هم امیدوارم که اسلام باز دست آنها را بگیرد و از غرقاب ذلت‌ها و مظلومیت‌ها نجات بدهد. اى زن‌هاى محترم بیدار بشوید،