صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٣٦

کردیم. حضرت امیر هم نتوانست معاویه را از بین ببرد ولى وظیفه‌اش را عمل کرد. ما وظیفه‌مان را عمل مى‌کنیم، اگر توانستیم که کار را انجام بدهیم، خوب هم وظیفه... ما که از پیغمبر بالاتر نیستیم، ما که از امیرالمومنین بالاتر نیستیم، ما که از سیدالشهدا بالاتر نیستیم، آن وظیفه‌اش را عمل کرد، کشته هم شد، ما هم وظیفه‌مان را عمل مى‌کنیم. بنابراین نباید ما از این مکروهاتى که پیش مى‌آید، خصوصاً اینطور امور جنجالى که همه مى‌دانند که فلان طایفه دارند به جان آن که اصل خدا را قبول ندارد، براى عرض میکنم که آیت الله‌اش سینه مى‌زند، این معلوم است که مردم هم مى‌دانند و خوب شما هم مى‌دانید، همه هم مى‌دانند که این مساله توطئه است و یک مساله شیطنت است. و من امیدوارم نتوانند کارى بکنند و من متوقعم که همه آقایان اتکاء به خدا بکنند، توجه خدا بکنند که با توجه به خدا این کارها حل مى‌شود و حل شد و وحدت خودشان را حفظ کنند و مأیوس نباشند و مشغول کارهاى خودشان باشند و البته تصفیه را باید بکنند. خود آقایان مشغول بشوند و تصفیه بکنند. بعد از تصفیه کسى نیست که قبو ل نداشته باشد این را، چنانچه شما هم قبول دارید که بعد از اینکه آرامش در این مملکت پیدا شد دیگر ما کارى به آنها نداریم ما مى‌خواهیم آرامش را ایجاد کنیم، وقتى آرامش پیدا شد، خدمت ما هم به س‌ر رسید و مى‌رویم سراغ کار خودمان که من طلبه‌ام و درس مى‌خوانم، آقایان هم که هرکدام به آقائى‌شان چیز مى‌کنند. این حاصل حرف من است حالا. بعد من هم این را باید نگاه کنم.

سوال آیت الله مهدوى کنى: در اینجا یک سوالى پیش آمد که بعضى از عناصرى هستند که ظاهراً رهبرى حضرتعالى را قبول مى‌کنند ولى در مقام عمل نه آئین‌نامه دادگاه‌هاى انقلاب را قبول دارند و نه آئین‌نامه هاى کمیته مرکزى را.

پاسخ امام: خوب، این جزو همان‌ها هستند که یک وقت این است که یک آدمى است هواى نفس دارد، نه اینکه مثلاً از آنهاست که مى‌خواهند انقلاب را به هم بزنند. گاهى هواى نفس است که دلش مى‌خواهد که حال خودش هم یک مثلاً چیزى داشته باشد. یک وقت اینطور است. اینها، باید به آنها حالى کرد به اینکه حالا وقت این کارها نیست، حالا صحیح نیست اینکه آدم برود دنبال هواى نفسش، وقتش باقى است بعدها انشاءالله. یک وقت این است که نه، موذى است، مى‌خواهد این کارها را بکند براى اینکه به هم بزند اوضاع را. یکى از همین ساواکى‌هاست، یکى از همین نمى‌دانم فدایى‌هاست که مى‌خواهند وضع را به هم بزنند و باید تلفى کرد که مخالف انقلاب و ضد انقلاب و با آنها عمل ضد انقلابى کرد.

سوال آیت الله مهدوى کنى: در ادارات دولتى ما مامورینى که آنجا هستند از پاسدارها، آنها نه اینکه مخل نظم ادارات باشند ولى مشاهده مى‌کنند که همان اوضاع سابق دارد تکرار مى‌شود و اینها نمى‌توانند تحمل آن اوضاع را بکنند. رفتند تذکراتى دادند. بله منشاء نگرانى‌ها باید باشد.