نباشد و در دانشگاه...یعنى هم اسلام به باد مى‌رود و هم کشور. برنامه طویل‌المدت، دراز مدت این است که شما خودتان را تهذیب کنید و بچه‌هایتان را براى آتیه، شما کشور لازم دارید براى بچه‌هاى خودتان و اسلام براى بچه‌هاى خودتان شما حالا به واسطه اینکه مودب شدید به آداب اسلام براى حالا کار مى‌کنید لکن اولاد شما اگر چنانچه مهذب نباشد، مودب به آداب اسلام نباشد، فردا براى اسلام هیچ کار نمى‌کند و هر کسى که ایمان نداشته باشد، کسى که به خدا اعتقاد نداشته باشد، کسى که به روز جزا اعتقاد نداشته باشد، این نمى‌شود که براى کشورش مفید واقع بشود. ممکن است یکى، دو تا پیدا بشود، اما ما صحبت‌مان سر توده مردم - مردم - است. مردمى مى‌توانند کشور خودشان را حفظ کنند، مردمى مى‌توانند مملکت و ملت خودشان را نجات بدهند که معنویت داشته باشند. اگر معنویت در کار نباشد و همه مربوط به مادیت باشد هر جا آخور بهتر است سر آن آخور مى‌روند ولو اینکه آن آخور را آمریکا برایش درست کند. اینهائى که خیانت به مملکت ما کردند و همه چیز ما را بردند، اینها پیششان فرق نمى‌کرد که آمریکا به آنها مادیت را بدهد، پارک و نمى‌دانم دستگاه را بدهد یا از یک راه صحیحى باشد. راه صحیح و غیر صحیح پیش آنها فرقى نمى‌کند، آنها اتومبیل مى‌خواهند، اتومبیل از دست پیغمبر به آنها برسد یا از دست ابوجهل برسد فرقى نمى‌کند، به او کار ندارند به اتومبیل کار دارند. اینهائى که به مملکت ما خیانت کردند و مملکت ما را به تباهى کشاندند اینها آنها بودند که ایمان نداشتند. اگر در بین آنها یک نفر ایمان داشت، آن یک نفر این کارها را نمى‌کرد. آنهائى که خوردند و بردند و ما را به تباهى کشاندند آنهائى بودند که به اسلام کار نداشتند، اعتقاد نداشتند، به ماوراء طبیعت اعتقاد نداشتند، به معنویات عقیده نداشتند آنها مى‌گفتند همین چهار روز زندگى است، پس هر چه هست بهتر، مرفه‌تر، از هر راهى مى‌خواهد باشد. برنامه طویل‌المدت ملت ما، برنامه دراز مدت ملت ما این است که بچه‌هاى خودشان را، اینهائى که در تحت تربیت آنهاست، معلم‌هاى ما، مادرهاى بچه‌هاى ما، پدرهاى بچه‌هاى ما، معلم‌هاى بچه‌هاى ما، استادهاى بچه‌هاى ما، نویسندگان براى بچه‌هاى ما، گویندگان براى بچه‌هاى ما، اینها معنویات را به این ملت بفهمانند، آشنا کنند آنها را با معنویات.

مبتذل جلوه دادن شغل مادرى توطئه اجانب

این مادر که بچه در دامن او بزرگ مى‌شود، بزرگترین مسؤولیت را دارد و شریفترین شغل را دارد، شغل بچه‌دارى. شریفترین شغل در عالم بزرگ کردن یک بچه است و تحویل دادن یک انسان است به جامعه. این همان بود که خداى تبارک و تعالى در طول تاریخ براى انبیا فرستاد. در طول تاریخ از آدم تا خاتم انبیا آمدند انسان درست کنند. شغل مادرى که مع‌الاسف اجانب این شغل را پیش ما مبتذل کردند و مادرهاى بچه‌هاى ما را از بچه‌ها جدا کردند (نه همه، مقدارى را) این شغل بزرگ را مبتذل کردند که از دامن این مادر، بچه، بچه صحیح بیرون نیاید و بعد که به دبستان مى‌رود و بعد که تحت حمایت پدر مى‌آید پدر را هم یک کارى بکنند که توجهش به بچه نباشد، تربیت نکند، بعد هم در