همانطور که دولت‌ها گاهى برنامه طویل المدت و برنامه قصیر المدت دارند، الان ملت ما باید یک برنامه طویل المدت و یک برنامه عاجل قلیل المدت داشته باشند. برنامه قلیل المدت این است که این انقلاب را و این نهضت را کوشش کنند که محفوظ باشد. این انقلاب اگر محفوظ نباشد و اگر خداى نخواسته نهضت ما نتواند با وحدت کلمه به پیش برود، همین اشکالاتى که شما اشاره کردید ممکن است که پیش بیاید و دست‌هائى که در کار است براى اینکه نگذارند این نهضت به ثمر برسد، آن ریشه‌هاى گندیده کم‌کم با هم اجتماع کنند، پیدا کنند هم را و با هم متحد بشوند و ما هم خداى نخواسته به توهم پیروزى رو به سستى و سردى برویم و مشغول به این بشویم که حالا من چه گرفتارى دارم، گرفتارى‌هاى شخصى از قبیل کار نداشتن، بیکار بودن، مقروض بودن و خانه نداشتن، امثال گرفتارى‌هائى که قشرها دارند. اگر ما الان در این موقع که هستیم و در این موقع حساس که مملکت ما شاید از همه اوقاتى که بر آن گذشته الان حساستر باشد، اگر ما مشغول بشویم به کارهاى شخصى خودمان و از آن نظرى که اول داشتیم و آن توجهى که همه با هم داشتیم و این نهضت را تا اینجا رساندیم اگر غفلت بکنیم، ممکن است (البته حالا چیزى نیست ولى ممکن است) که دشمن‌ها با توطئه‌ها و نقشه‌هائى که دارند و منافع خودشان را دیدند از دستشان رفته است، این اقشار مختلفى که هستند، اینها با هم اتحاد پیدا کنند و موجب زحمت بشوند و خداى نخواسته نهضت را جلوگیرى کنند.

دشمنان ما از جمهورى نمى‌ترسند، از اسلام مى‌ترسند

برنامه قلیل المدت و عاجل که حالا ما برایش مکلف هستیم این است که با توجه به اینکه ما پیروزى که پیدا کردیم در اثر وحدت کلمه و اینکه همه اقشار با هم دست به دست هم و با فریاد واحد و آن اینکه ما این سلطنت کثیف را نمى‌خواهیم و ما یک سلطنت الهى، یک جمهورى الهى مى‌خواهیم، مى خواهیم احکام الهى در خارج تحقق پیدا بکند، همه گفتیم جمهورى اسلام، باید همین معنا را حفظ کنیم و در خلال این معنا یک توجه خاصى همه ملت ایران به جمعیت‌هائى که در شرف تشکیل هستند یا تشکیل شدند و دارند تشکیلات خودشان را بیشتر مى‌کنند، یک توجهى به اینها بکنیم و ببینیم که اینها مسیرشان مسیر ملت است یا مسیرشان با ملت فرق دارد. علامت اینکه مسیر همان مسیر ملت باشد این