آنچه در رژیم سابق شد که دیدید گذشت و ننگ براى عمال استعمار باقى ماند و آنچه که ملت ما در طول این مدت زجر کشید گذشت و اجر براى ملت ما باقى است. و آنچه که ملت ما به عالم ثابت کرد که مى‌شود با ایمان و با عزم و تصمیم راسخ بر قواى شیطانى غلبه کرد گذشت و آنچه که از حالا به بعد ما مکلف به آن هستیم، گذشته‌ها گذشت لکن ما آینده را باید نگاه کنیم حالا ما چه تکلیف داریم، در آینده چه تکلیفى داریم. فرهنگى‌ها که با فرهنگیان علوم قدیمه در صف واحد هستند یعنى علماى اسلام، معلمین علوم اسلامى با فرهنگى‌ها که شغلشان شغل واحد است، این شغل شریف‌ترین شغل‌ها و پر مسوولیت‌ترین شغل‌هاست. شریف‌ترین شغل‌هاست براى اینکه شغل انسان سازى است، همان شغلى است که تمام انبیا براى همین معنا آمدند. قرآن یک کتاب انسان سازى است و نازل شده است براى اینکه انسان درست کند و این شغلى که فرهنگى‌ها دارند، چه فرهنگى‌هاى علوم قدیمه و چه فرهنگى‌هاى سایر علوم، این شغل هم شغل آدم سازى است. اگر آدم ما بسازیم مملکت ما نجات پیدا مى‌کند. همیشه آدم‌ها هستند که مقدرات کشورها را در دست مى‌گیرند منتها بعضى‌ها آدم‌هاى به صورت آدم و واقع شیطان و بعضى‌ها آدم و همیشه از فرهنگ این اشخاص بزرگ قیام مى‌کنند. اشخاصى که ملت‌ها را مى‌توانند نجات بدهند و کشور را مى‌توانند آباد کنند و دنیا و آخرت ملت را مى‌توانند تعمیر کنند فرهنگى ها هستند. پس فرهنگ یک کارخانه آدم سازى است چنانچه انبیا هم براى همین معنا آمدند که آدم درست کنند. تعلیم سر مشق همه انبیاست که از طرف خداى تبارک و تعالى به آنها ماموریت داده شده، ماموریت خدا به انبیا همین است که بیایند و آدم درست کنند و آنهائى که به انبیا نزدیکترند آنها به مقام آدمیت نزدیکترند. آن وقت که ملائکه اشکال کردند که آدمى که مفسد در ارض هست چرا خلق فرمودید؟ جواب این بود که من مى‌دانم چیزهائى که شما نمى‌دانید. دنبالش هم خداوند تعلیم همه اسماء را به آدم کرد و وقتى که عرضه داشت به ملائکه، آنها دیدند که نمى‌توانند اینطورى که آدم مى‌تواند ادراک کند حقایق را، آنها نمى‌توانند. از اول این بود که آدم که آمد با تعلیم الهى آمد و معلم بشر بود، انبیا هم معلم بشر بودند. شغل معلمى یک شغل عمومى است براى انبیا گرفته تا اولیا تا فلاسفه و امام تا علما و تا فرهنگى‌ها که ماها انشاء الله باشیم از آنها. پس شغل، شغل بسیار بزرگى است