حالا ما گرفتارى که داریم، گرفتارى خانوادگى است. این که دعوا ندارد، چیزى نیست که ما الان البته گرفتارى حالا گرفتارى خانوادگى است، گرفتارى سازمان امنیت دیگر ما نداریم، گرفتارى و فلان خارجى را ما نداریم، حالا دیگر خوفى نداریم، الان نشسته‌ایم با هم و داریم صحبت مى‌کنیم گرفتارى ما حالا گرفتارى این است که آن برادر ما کمتر چیز دارد و فلانى زیادتر دارد، خانه ندارد و.... این که چیزى نیست. خوب اینها که از اول بود، گرفتارى‌ها هم از اول بود منتها حالا هم شیاطین دوره افتاده‌اند که خوب چه شد؟ کو؟ کو خانه؟ کو زندگى؟هى تبلیغات. من به بعضى‌شان مى‌گفتم که این نادارى مال حالا نیست، اینکه از اول بوده. انقلاب آیا اینها را بوجود آورده؟! رفتن شاه ندارى را بار آورده است؟! دیگر این نادارى جرمش گردن ماست، اگر اینطور است که چون شاه رفته برق و اسفالت، مریضخانه و اینها را ندارید، اگر اینطور بود، آنوقت ما مجرم بودیم و باید جبران بکنیم، اما اگر این بوده و ما حالا وارد شده ایم در یک مرحله‌اى که نه برق بود، نه آب بود و نه آسفالت هست و حتى در خود این تهران و در محلات تهران چیزى نیست، و به ما چه مى‌گوئید؟ آن کارى که مى‌باید مى‌کردیم این است که شما را آزاد کردیم، آزادید حالا تا خودتان کار کنید. شما آنوقت در قید بودید، در حبس بودید و هر روز یک مأمورى بالاى سرتان مى‌آمد و تحکم بر شما مى‌کرد و یک کلمه اگر مى‌گفتید به حبس مى‌رفتید. این الان از سر شما برداشته است و شما راحت شدید. حالا شما چه ایرادى دارید؟ مگر ما شما را بى‌آسفالت کردیم که حالا آمدید سراغ ما، مگر ما شما را بى برق کردیم؟ این گرفتارى‌هائى بوده است که در همه جاى ایران از اول بوده است و ما وارد شده‌ایم در این گرفتارى و دولت وارد شده در این گرفتارى. خوب، این باید رفع بشود. این گرفتارى چه شد؟ یعنى چه که چه شد؟ بهتر از این چه، که یک سدى راملت شکستند که امکان نداشت که این سد شکسته شود الا به اراده الله، از این بهتر چه مى‌خواهد بشود؟ بهتر از آزادى چه نعمتى است که الان داریم؟ خوب پیشتر فقیر بودیم، حالا باید کوشش کنیم که از این فقر بیرون بیائیم مشغول بشویم به کار، تا فقرمان از بین برود. آنها مانع بودند از اینکه ما زراعت، بکنیم به اسم اصلاحات ارضى نمى‌گذاشتند زراعت ما تحقق پیدا بکند، حالا آزادید زراعت بکنید.

و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته