اگر یک راهى راه حق شد انسان نباید از شهادت بترسد. وقتى که ما براى اسلام و براى احیاى سنت پیغمبر و اقامه عدل بپا خاستیم نباید از این بترسیم که از ما شهید شهادت پیدا مى‌کند، اولادمان شهید مى‌شود، خودمان شهید مى‌شویم. این یک سیره‌اى بوده است در اسلام از اول بوده، از اول اسلام براى خدا - و اسلام براى خدا - پیغمبر اسلام و ائمه ما فداکارى کردند، شهادت نصیبشان شد، اولاد دادند، حضرت على بن الحسین به پدر بزرگوارشان عرض مى‌کنند که ما بحق نیستیم؟! مى‌فرماید چرا، ما بحقیم. مى‌فرماید پس از مردن نمى‌ترسیم لانبالى بالموت

کسى باید از مردن بترسد که خیال کند که بعد از مردن خبرى نیست، همه‌اش همین است، این زندگانى حیوانى. این که عقیده‌اش این است که همین است و دیگر چیز دیگرى نیست، خوب باید این چند روزى که هستش، حفظش کند و بترسد از اینکه از این دنیا برود اما مسلمین، کسانى که اعتقاد به قرآن دارند، اعتقاد به اسلام دارند و براى عالم دیگرى موجودیت بالاترى قائل هستند و این زندگى اینجا را زندگى حیوانى مى‌دانند، زندگى انسانى در یک عالم دیگرى است، بالاتر از اینجاست، این دیگر ترسى ندارد، خوفى ندارد، انسان از این محل به یک محل دیگرى منتقل مى‌شود که بهتر از اینجاست. بنابراین، این معنایى که در صدر اسلام هم بوده است که اصحاب پیغمبر - براى شهادت - استقبال شهادت مى‌کردند، براى شهادت به هم پیشى مى‌گرفتند، اصحاب حضرت سیدالشهدا براى شهادت استقبال مى‌کردند و پیشى مى‌گرفتند، این روى همین‌ایمان راسخ بوده است که شهادت این مطلبى نیست که انسان بکلى از بین برود تا اینکه دیگر غیر از این خبرى نباشد. شهادت از این عالم منتقل شدن به یک عالم بالاترى، نورانى‌تر، همه چیزش از اینجا بهتر.

تاکید بر جدیت در پاسدارى از نهضت

بنابراین - ما - الان تکلیف همه ما این است که همه مان پاسدار اسلام هستیم، همه سرباز اسلام هستیم و همه باید در این زمانى که قشرهاى مختلفى در بین مردم افتادند و مفسده و مى‌خواهند نهضت ما را متوقف کنند یا به عقب برگردانند، همه ما تکلیف داریم که جدیت کنیم که این نهضت جلو