یکى از فرق‌هاى مکتب اسلام، مکتب توحید با مکتب‌هاى انحرافى، مکتب‌هاى الحادى این است که رجال این مکتب شهادت را براى خودشان فوز عظیم مى‌دانند (یا لیتنى کنت معکم فافوز فوزا عظیما) از شهادت استقبال مى‌کنند چون قائل هستند به اینکه ما بعد این عالم طبیعت، عالم‌هاى بالاتر، نورانى تر از این عالم است. مومن در این عالم در زندان است و بعد از شهادت از زندان بیرون مى‌رود. این یکى از فرق‌هائى است که بین مکتب ما، مکتب توحید با سایر مکتب‌هاست. جوان‌هاى ما شهادت را طالبند، علماى متعهد ما براى شهادت پیش قدم مى شوند. آنهائى که به خدا اعتقاد ندارند و به روز جزا، آنها باید بترسند از موت، آنها از شهادت باید بترسند. ما و شاگردان مکتب توحید از شهادت نمى‌هراسیم، نمى‌ترسیم، بیایند امتحان کنند چنانچه امتحان کردند. و یکى از نکته‌هائى که موافق حدیث تحقق پیدا کرد این است که در حدیث است که (لا یزال یوید هذا الدین برجل الفاجر) با مردهاى فاجر به اراده خدا این دین تأیید مى شود. محمدرضا مرد فاجر، خواهى نخواهى این دین به واسطه او تیید شد براى اینکه هر چه ظلم بیشتر باشد و هر چه ستمکارى بیشتر باشد، دین عدل بیشتر تأیید شود. ظالم با اعمال ظالمانه خودش دین عدل را تأیید مى‌کند و لایزال اینطور بوده است، فرعون با فرعونیت و طغیانش دین موسى را تأیید مى‌کند و ابوسفیان با طغیان، دین رسول اکرم را تأیید مى‌کند و محمدرضا با طغیان و عصیان و جور و ستم دین اسلام را تأیید مى‌کند. خدا همانطورى که از قشر متفکرین روحانى تأیید مى‌کند، از قشرهاى فاسد هم، از رجل فاجر هم دین اسلام و دین خدا تأیید مى‌شود و آن به همین معناست که گفتم. نه تأیید مى‌کند، تأیید مى‌شود. (لایزال یویدهذا الدین برجل الفاجر) این رجل فاجرى که خون عزیز ما را به زمین ریخت تأیید کرد دین خدا را، یعنى خدا دین خودش را به او تأیید کرد با ریختن خون عزیز ما، تأیید شد انقلاب ما، این انقلاب باید زنده بماند، این نهضت باید زنده بماند و زنده ماندنش به این خونریزى‌هاست، بریزید خون‌ها را، زندگى ما دوام پیدا مى‌کند، بکشید ما را، ملت ما بیدارتر مى‌شود. ما از مرگ نمى‌ترسیم و شما هم از مرگ ماصرفه ندارید. دلیل عجز شماست که در سیاهى شب متفکران ما را مى‌کشید براى اینکه منطق ندارید، اگر منطق داشتید که صحبت مى‌کردید، مباحثه مى‌کردید لکن منطق ندارید، منطق شما ترور است. منطق اسلام ترور را