مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥ - شرط اوّل استطاعت مالى

مسأله ٣٦- زنى كه مهريّه‌اش به اندازه هزينه حج است، اگر شوهر قدرت پرداخت آن را نداشته باشد، زن حقّ مطالبه ندارد و مستطيع محسوب نمى‌شود؛ و اگر زوج قادر بر پرداخت باشد و مطالبه آن براى زن مفسده‌اى ندارد، در صورتى كه شوهر نفقه و مخارج زن را بپردازد، لازم است مهريّه‌اش را مطالبه نموده، و به حج برود؛ امّا اگر مطالبه مهريّه مشكلى در زندگى زن ايجاد مى‌كند، و ممكن است به اختلاف يا مانند آن منتهى شود، مستطيع نمى‌باشد.

مسأله ٣٧- كسانى كه براى خدمت در سفر حج استخدام مى‌شوند، خواه به عنوان روحانى كاروان باشند، يا مدير، معاون و خدمه كاروان، يا اعضاى ستاد و بعثه حج، يا طبيب و پرستار، يا مامورين انتظامى و مسؤولين بانك و غير اينها، و به اين صورت حج خود را بجا مى‌آورند، حجّ واجب آنها محسوب مى‌شود، به شرط اين كه هزينه خانوادهايشان نيز در اين مدّت تأمين باشد، ولى تأمين زندگى آنها در بازگشت شرط نيست، و در هر حال قبول چنين كارى واجب نمى‌باشد.

مسأله ٣٨- پزشكان يا كسان ديگرى كه به عنوان ماموريت به ميقات آمده، و در ميقات تمام شرايط استطاعت را دارا هستند، واجب است حجة الاسلام به جا آورند، هر چند لازم است ماموريّت خويش را نيز انجام دهند.

مسأله ٣٩- كسى كه نياز به ازدواج دارد، و بيش از مخارج آن پولى براى حج ندارد، مستطيع نيست و حج بر وى واجب نمى‌باشد.

مسأله ٤٠- هرگاه حج بر كسى واجب شود و انجام ندهد و استطاعتش از دست برود، بايد به هر طريق ممكن حج را بجا آورد؛ هر چند با قرض كردن، يا اجير شدن، يا مانند آن باشد.

مسأله ٤١- هرگاه شخص مستطيع حج بجا نياورد، سپس توانايى جسمانيش را از دست بدهد، به طورى كه نااميد باشد از اين كه خودش‌