مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٩ - بدل قربانى

اين ماه باشد، و جلوتر نباشد، و بايد آن سه روز پشت سر هم باشد.

مسأله ١٠٧٧- اگر به عللى نتوانست روز هفتم ذى الحجه روزه بگيرد، روز هشتم و نهم را روزه مى‌گيرد، و يك روز ديگر را پس از مراجعت از منى در مكّه مى‌گيرد.

مسأله ١٠٧٨- جايز نيست سه روز روزه مذكور را در ايّام تشريق در منى بگيرد. روزه در ايّام تشريق در منى براى همه حرام است، بنابر احتياط واجب؛ چه حج بجا بياورد يا نياورد.

مسأله ١٠٧٩- اگر روز هشتم را هم روز نگرفت، روز نهم ذى الحجّه را نگيرد، بلكه پس از بازگشت از منى سه روز پى در پى روزه بگيرد.

مسأله ١٠٨٠- حاجى مى‌تواند سه روز روزه مذكور را در سفر بگيرد، و لازم نيست در مكّه قصد اقامت ده روز كند؛ بلكه اگر براى ماندن در مكّه سه روز هم مهلت ندارد، مى‌تواند باقيمانده آن را در بين راه بگيرد.

مسأله ١٠٨١- هرگاه پس از بجا آوردن سه روز روزه، قادر بر ذبح قربانى شد، احتياط واجب آن است كه ذبح كند؛ و اگر قبل از تمام شدن سه روز قدرت بر ذبح پيدا كرد، بايد ذبح نمايد.

مسأله ١٠٨٢- اگر سه روز روزه را نگرفت تا ماه ذى الحجّه تمام شد، بايد خودش، يا نايبش، در ماه ذى الحجّه سال آينده در منى قربانى كند.

مسأله ١٠٨٣- هفت روز ديگر را بايد پس از بازگشت از سفر حج روزه بگيرد، و احتياط مستحب آن است كه پى در پى بجا آورد.

مسأله ١٠٨٤- جايز نيست هفت روز مذكور را در مكّه يا در بين راه روزه بگيرد؛ مگر اين كه قصد اقامت در مكّه را داشته باشد. در اين صورت، اگر مدّتى صبر كند كه در آن مدّت مى‌توانست به وطنش بازگردد، پس از آن مى‌تواند روزه‌ها را شروع كند.