مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٠ - ٦- تقصير

مسأله ١١٢٧- از آنجا كه تقصير از عبادات محسوب مى‌شود، بايد با نيّت قربت و صرفاً براى اطاعت خداوند و خالى از ريا باشد، در غير اين صورت باطل است، و آنچه در مسأله اوّل اين فصل گفته شد بر او حلال نمى‌گردد.

مسأله ١١٢٨- حاجى مخيّر است كه براى تقصير موى سر را كوتاه كند يا موى صورت را؛ و اگر در سر و صورت هيچ مويى ندارد تيغ را به سر مى‌كشد، و مقدارى از ناخن را مى‌گيرد، و اگر ناخن هم نداشت، كافى است تيغ را آهسته به سر بكشد.

مسأله ١١٢٩- تراشيدن ريش كفايت از تقصير نمى‌كند.

مسأله ١١٣٠- اكتفا كردن به تقصير موى زير بغل، يا ساير موهاى بدن اشكال دارد.

مسأله ١١٣١- محلّ تقصير و تراشيدن سر «منى» است، و در حال اختيار جايز نيست در جاى ديگر اين كار را انجام دهد.

مسأله ١١٣٢- احتياط آن است كه تقصير را در روز عيد قربان بجا آورد؛ هر چند تأخير آن تا آخر ايّام تشريق جايز است، ولى احتياط واجب آن است كه در شب اين كار انجام نشود.

مسأله ١١٣٣- واجب است وظايف سه گانه منى را از روى ترتيب انجام دهد؛ اوّل: رمى جمره، دوم: قربانى، سوم: تراشيدن سر، يا كوتاه كردن مقدارى از موى آن و ناخن گرفتن، و هرگاه از روى نادانى، يا فراموشكارى بر خلاف اين ترتيب انجام دهد، عمل او صحيح است.

حتّى اگر عمداً ترتيب را رعايت نكند گناه كرده، امّا اعمال او صحيح است و كفّاره ندارد.

مسأله ١١٣٤- واجب است تراشيدن يا كوتاه كردن مو قبل از طواف حج بوده باشد، و اگر طواف را عمداً قبل از تقصير انجام دهد بايد بعد ازتقصير