مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٤ - ٤- رمى جمره عقبه

هم بزند كافى نيست و يكى حساب مى‌شود.

٤- اصابت سنگها به ستون و ديوار جمره لازم نيست، بلكه كافى است در حوضچه اطراف ستون بيفتد. بنابراين، اگر به ستون و ديواراصابت كند، و به خارج از حوضچه پرتاب شود كافى نيست، و ظنّ به عدد سنگ‌ها اعتبار ندارد، بلكه يقين لازم است.

٥- بايد سنگ‌ها را پرتاب كند، نه اين كه روى جمره بگذرد، و اگر به كمك شخص، يا چيز ديگرى به جمره برسد كافى نيست. (مثلًا اگر سنگى را كه او پرتاب كرده در راه به كمك سنگى كه شخص ديگرى زده به جمره بخورد كافى نيست).

٦- وقت زدن سنگها مابين طلوعِ آفتابِ روزِ عيد و غروب آفتاب است (ولى همان‌طور كه گفتيم براى «زنان» و «پيرمردان» و كسانى كه از ازدحام روز عيد ترسان هستند، جايز است شب عيد رمى كنند)، و اگر فراموش كرد مى‌تواند تا روز سيزدهم بجا آورد، و اگر تا آن روز به يادش نيامد، در صورت امكان بايد خودش در سال بعد در همان موقع به منى برود و قضا كند، و اگر نمى‌تواند نايب بگيرد.

مسأله ١٠٠٤- احتياط واجب آن است كه در رمى جمره «موالات» را رعايت كند؛ يعنى سنگها را پى در پى و با فاصله كمى به جمره بزند، ولى چنانچه گفتيم اگر چهار سنگ پشت سر هم زده باشد، و بقيّه را از روى فراموشى يا عدم اطّلاع ترك نمايد مانعى ندارد كه بقيّه را بعداً بزند؛ هر چند موالات به هم خورده باشد.

مسأله ١٠٠٥- سنگريزه‌ها چهار شرط دارد:

اوّل: سنگ باشد؛ نه كلوخ و گِل، يا چيز ديگر.