مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٩ - واجبات سعى

مسأله ٨٢٨- اگر سعى را سهواً از مروه شروع كند، هر وقت فهميد بايد اعاده نمايد، و در صورتى كه در بين سعى بفهمد، چنانچه آن دور را كه از مروه شروع كرده ناديده بگيرد، و بقيّه را تكميل كند، كفايت مى‌كند.

مسأله ٨٢٩- اگر كسى عمداً سعى را كم يا زياد كند، سعى او باطل است، و اگر سهواً باشد، در صورت نقصان، پيش از آن كه موالات از بين برود كامل مى‌كند، و در صورت زيادى، زيادى سهوى ضررى ندارد.

مسأله ٨٣٠- كسى كه مى‌دانسته بايد هفت مرتبه بين صفا و مروه سعى كند، و با همين نيّت از صفا شروع كرده، ولى رفت و برگشت را يك دور حساب نموده، و در نتيجه چهارده دور سعى كرده، احتياط آن است سعى را اعاده كند، و اين احتياط ترك نشود.

مسأله ٨٣١- سعى از طبقه بالا، كه امروز ساخته شده و بالاتر از دو كوه صفا و مروه قرار دارد، اشكال دارد؛ مگر اين كه بر اثر ازدحام يا غير آن، نتواند از طبقه پائين سعى را به جا آورد، در اين صورت سعى در طبقه بالا جايز است، و احتياط اين است كه در اين صورت براى طبقه پايين هم نايب بگيرد.

مسأله ٨٣٢- اگر طبقه زيرزمينى درست شود، و كوه صفا و مروه ريشه‌دار باشد، و سعى بين آن دو كوه واقع شود، صحيح است، ولى احتياط آن است كه حتّى الامكان از طبقه همكف سعى كند.

مسأله ٨٣٣- اگر كسى به هنگام رفتن به مروه به عكس باشد (يعنى موقع رفتن به سوى مروه پشت به آن كرده عقب عقب برود، يا روى دست راست يا دست چپ حركت كند) سعى او صحيح نيست؛ امّا اين مسأله نبايد موجب وسواس شود؛ بلكه همين اندازه كه مطابق معمول حركت كند كافى است، هر چند صورت خود را به راست و چپ برگرداند، يا مثلًا براى‌