حكمت نامه لقمان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٩ - فصل دهم حكمت هاى جامع

٣٩٠. كنز الفوائد: لقمان حكيم در سفارش خود به پسرش گفت: «پسرم! تو را به شش ويژگى تشويق مى‌كنم كه هر يك از آنها به تنهايى، تو را به رضوان خداوند عز و جل نزديك، و از خشمش دور مى‌سازد:

نخست، اين كه: خدا را بپرستى و چيزى را با او شريك قرار ندهى.

دوم: به قضاى الهى، در آنچه مى‌پسندى و آنچه نمى‌پسندى، خشنود باشى.

سوم: اين كه تنها در راه خدا، دوستى و دشمنى كنى.

چهارم: آنچه را كه براى خود مى‌پسندى، براى مردم نيز بپسندى و آنچه را كه براى خود نمى‌پسندى، براى مردم نيز نپسندى.

پنجم: خشم را فرو برى و به كسى كه به تو بدى كرده، نيكى كنى.

و ششم: هواى نفس را رها كنى و با پليدى و پستى، مخالفت نمايى».

٣٩١. محبوب القلوب: لقمان گفت: «پسرم! شكيبايى و يقين و جهاد با نفس داشته باش، و بدان كه در شكيبايى، انواع شرافت هست. هرگاه تو بر حرام‌هاى خداى متعال شكيبايى ورزيدى و در دنيا پارسايى پيشه كردى و گرفتارى‌ها را آسان گرفتى، چيزى نزد تو محبوب‌تر از مرگ نخواهد بود و چشمْ انتظار آن خواهى بود».

٣٩٢. محبوب القلوب: لقمان گفت: «پسرم! نزد خداى متعال، چيزى برتر از خرد نيست و خردِ هيچ مردى كامل نمى‌گردد، مگر اين كه در او ده‌

ويژگى باشد: از تكبّر در امان باشد؛ به هدايت او اميدى باشد؛ بهره او از دنيا، به اندازه قوت باشد؛ زيادىِ دارايى‌اش را ببخشد؛ فروتنى، نزد او دوستْ داشتنى‌تر از تكبّر باشد؛ افتادگى، نزد او دوستْ داشتنى‌تر از بزرگى باشد؛ در طول عمرش، از آمرزش‌خواهى به ستوه نيايد؛ در درخواست نيازمندى‌ها، از نفر قبل از خود (نيازمندتر از خود)، پيشى نگيرد؛ خوبىِ اندك ديگران را بسيار شمارد و [خوبىِ‌] بسيار خود را اندك شمارد. ويژگىِ دهم كه با آن، عظمت او مى‌درخشد و ارزش او بالا مى‌رود اين است كه همه مردم را بهتر از خود و خود را بدتر از همه آنان ببيند».