حكمت نامه لقمان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٧ - ٥/ ٢٦ آمرزش خواهى و تسبيحگويى در سحرگاهان

٥/ ٢٤ انفاق‌

١٦٦. الاختصاص‌ به نقل از اوزاعى، درباره آنچه لقمان عليه السلام به پسرش گفت: اى پسرم! غير خودت را [با انفاق نكردن و به ارث نهادنِ دارايى،] بر خودت مقدّم ندار، و دارايى‌ات را براى دشمنانت به ارث مگذار.

١٦٧. فيض القدير: لقمان به پسرش گفت: «دارايىِ خود را ضايع نكن، در حالى كه دارايىِ ديگرى را سر و سامان مى‌دهى؛ چرا كه دارايىِ تو آن است كه پيش فرستاده‌اى، و دارايىِ ديگرى آن است كه پس انداختى و باقى گذاشتى».

٥/ ٢٥ فروتنى‌

١٦٨. امام كاظم: لقمان به پسرش گفت: «در برابر حق، فروتن باش تا عاقل‌ترينِ مردم باشى. زيرك و با هوش، در برابر حق، آرام است».

٥/ ٢٦ آمرزش‌خواهى و تسبيحگويى در سحرگاهان‌

١٦٩. مستدرك الوسائل: در سفارش‌هاى لقمان به پسرش آمده است: «اى پسرم! مبادا كه خروس، از تو زرنگ‌تر باشد كه وقت سحر بر خيزد و استغفار كند، در حالى كه تو در خواب باشى».

١٧٠. محبوب القلوب: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! خروس، از تو

زرنگ‌تر نباشد؛ چرا كه خروس، وقتى شب از نيمه گذشت، بال مى‌زند و با فرياد، خداى سبحان را تسبيح مى‌گويد».