حكمت نامه لقمان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٣ - فصل دهم حكمت هاى جامع

٣٧٩. المواعظ العددية از آنچه لقمان عليه السلام به پسرش گفت: پسرم! تو را به شش ويژگى سفارش مى‌كنم كه دانش اوّلين و آخرين، در آنها گرد آمده است: دلت را به دنيا، جز به اندازه‌اى كه در آن مى‌مانى، مشغول نساز و براى آخرت، به اندازه ماندگارى‌ات در آن، كار كن و از پروردگارت، به اندازه نيازت به او، اطاعت كن، و بايد تلاش تو، در راستاى رهايى از آتش جهنّم باشد و بايد جرأت تو بر ارتكاب گناهان، به اندازه مقاومت تو در جهنّم باشد و هرگاه خواستى از مولايت نافرمانى كنى، جايى را پيدا كن كه او نبيند.

٣٨٠. الاختصاص‌ در سفارش‌هاى لقمان عليه السلام به پسرش: اى پسرم! هفت هزار حكمت آموخته‌ام؛ امّا تو چهار تا از آنها را حفظ كن تا با من به بهشت بيايى: كشتى‌ات را محكم كن؛ زيرا دريايت عميق است. بارت را سبك كن؛ زيرا بالا رفتن از گردنه، سخت است. توشه را زياد بردار؛ زيرا سفر، طولانى است. عمل را خالص گردان؛ زيرا ارزياب، بيناست.

٣٨١. عرائس المجالس: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! خودت را به غصّه‌ها بند نكن، و دلت را به اندوه‌ها مشغول نساز، و از طمع بپرهيز، و به قضا خشنود باش، و به آنچه خدا براى تو قسمت فرموده، قانع باش تا زندگانى‌ات پاك شود و نفْست شادمان گردد و زندگى‌ات لذّت‌بخش شود. اگر خواستى ثروت دنيا برايت گرد آيد، طمعت را از آنچه در اختيار مردم است، قطع كن؛ چرا كه پيامبران و صدّيقان، به چنان درجاتى نايل نشدند، مگر با قطع طمعشان از آنچه در دستان مردم بود».