حكمت نامه لقمان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٧ - ٤/ ٦ ادب دانش آموزى

٥٣. الدرّ المنثور به نقل از محمّد بن واسع: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! آنچه را كه نمى‌دانى، نياموز، تا وقتى كه به آنچه مى‌دانى، عمل كنى».

٥٤. تنبيه الخواطر: لقمان به پسرش گفت: «با دانشمندان مجادله نكن، كه منفورت مى‌كنند».

٥٥. جامع بيان العلم و فضله: از لقمان يا عيسى عليهما السلام نقل شده است: «همان طورى كه پادشاهان، حكمت را براى شما وا گذاشته‌اند. شما نيز دنيا را برايشان وا گذاريد».

٥٦. محبوب القلوب: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! خوشا به حال كسى كه به دانش خويش سود برَد، و هر سخنى را بشنود و خوبش را پيروى كند. و واى بر كسى كه [حقيقت‌] برايش روشن گشته، ولى گم‌راهى را بر هدايت ترجيح دهد!».

٥٧. روح المعانى: لقمان به پسرش گفت: «تا وقتى كه به دانسته‌هاى پيشين خود عمل نكرده‌اى، در يادگيرىِ آنچه نمى‌دانى، خيرى نيست؛ چرا كه مَثَل آن، مَثَل كسى است كه هيزمى را جمع كرده و يك بسته آن را بر مى‌دارد و در حالى كه ناتوان از حمل آن است، يك بسته ديگر بر آن مى‌افزايد».

٥٨. محبوب القلوب: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! از آنچه خداى متعال به تو آموخته، بهره ببر، و همانا از دانش، كسى بهره مى‌برد كه از آن پيروى كند، و كسى كه آن را بياموزد و رها كند، از آن سود نمى‌برد».