١٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هفت نفرند كه خداوند ، آنان را در آن روزى كه سايه اى جز سايه او نيست ، در سايه خويش در مى آورد : ... و مردى كه در تنهايى ، خدا را ياد كند و ديدگانش اشكبار شود .

١٥٨.امام على عليه السلام : تنهايى را با ياد خدا پُر كن و نعمت ها را با سپاس گزارى همراه ساز .

١٥٩.امام باقر عليه السلام : با ذكر گفتن بسيار در تنهايى هايت ، رقّت قلب بجوى .

١٦٠.امام صادق عليه السلام : شيعيان ما ، آنان اند كه هر گاه خلوت كنند ، خدا را فراوان ياد مى كنند .

١٦١.امام باقر عليه السلام : در تورات نوشته شده است كه از جمله سخنانى كه خداى متعال در مناجات با موسى گفت ، اين بود كه به او فرمود : «اى موسى! ... در تنهايى ات و در هنگام شادى لذّت هايت ، مرا ياد كن تا من نيز در گاهِ غفلت هايت به ياد تو باشم» .

ر . ك : ص ٥٥ (ياد كردن نهانى) و ص ١٠٥ ح ١٨٦ ـ ١٨٨ .

ى ـ هنگام گفتن

١٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گفتارى كه با نام خدا آغاز نشود ، بى فرجام است .