٥٢٥.امام صادق عليه السلام ـ به سفيان ثورى ـ: اى سفيان! هر گاه خداوند عز و جل نعمتى به تو ارزانى داشت و دوست داشتى كه آن نعمت ، باقى و پايدار بماند ، خداوند را بر آن نعمت ، بسيار ستايش و سپاس بگو ؛ زيرا خداوند عز و جل در كتابش فرموده است : «اگر سپاس گزارى كنيد ، بر نعمت شما بيفزايم» .

ب ـ كامل شدن نعمت

٥٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه بنده بگويد : ... «سپاس و ستايش ، خداى را كه پروردگار جهانيان است» ، خداوند عز و جل مى فرمايد : «بنده ام مرا ستود و دانست كه نعمت هايى كه نزد اوست ، از جانب من است و بلاهايى كه از او دور كرده ام ، به لطف من است . شما را گواه مى گيرم كه نعمت هاى آخرت را نيز بر نعمت هاى دنياى او بيفزايم ، و همچنان كه بلاهاى دنيا را از او دور كرده ام ، بلاهاى آخرت را نيز از او دور گردانم» .

٥٢٧.امام صادق عليه السلام : هر بنده اى كه خداوند نعمتى به او عطا كند و او در دل خويش آن نعمت را [از او] بشناسد و به زبانش آشكارا خدا را سپاس و ستايش بگويد ، به محض آن كه سخنش به پايان رسد ، دستور داده مى شود كه بر نعمتش افزوده گردد .