٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ياد كردن نهانى [از خدا] كه [حتّى] فرشتگان نگهبان [انسان] ، آن را نشنوند ، هفتاد بار بهتر از آن ياد كردنى است كه فرشتگان نگهبان بشنوند .

٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اولياى خدا ، سكوت مى كنند و سكوتشان ياد [خدا] است ، و مى نگرند و نگريستنشان توأم با عبرت آموختن است ، و سخن مى گويند و سخنشان حكمت است .

٩١.امام على عليه السلام ـ در توصيف مؤمن ـ: اندوه او در دلش است و شادى او در چهره اش ... . دل او به ياد خدا ، آباد است .

ر . ك : ص ٩٣ (مهم ترين اوقات ياد خدا / در تنهايى) و ص ١٠٥ ح ١٨٦ ـ ١٨٨ .

د ـ ياد كردن آشكار

٩٢.امام على عليه السلام : خوشا به حال كسى كه دلش را به انديشيدن ، مشغول داشت و زبانش را به ياد خدا .

٩٣.امام على عليه السلام : جان هاى خويش را به طاعت ، مشغول داريد و زبان هايتان را به ذكر و دل هايتان را به رضايت از آنچه خوش داريد و خوش نمى داريد .

٩٤.امام على عليه السلام : بايد بيشترين گفتار شما ، ياد خداوند عز و جل باشد .