٨١٣.امام صادق عليه السلام : بار خدايا! پناه مى برم به تو از دنيايى كه مانع خير آخرت شود ، و از اكنونى كه مانع خير آينده شود ، و از زندگى اى كه مانع خير مردن شود ، و از آرزويى كه مانع عمل نيك گردد .

٨١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بار خدايا! من از پيسى و ديوانگى و خوره ، و از بيمارى هاى بد به تو پناه مى برم .

٨١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از بلاى طاقت فرسا و بدبختى دامنگير و قضاى بد و شماتت دشمن ، به خدا پناه ببريد .

٨١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از نادارى و كمبود و خوارى و اين كه ستم كنيد يا به شما ستم شود ، به خدا پناه ببريد .

٨١٧.امام على عليه السلام ـ به فرزندش محمّد بن حنفيّه ـ: پسرم! من از فقر بر تو مى ترسم . پس ، از آن به خدا پناه ببر ؛ چرا كه فقر ، كاهنده دين و برنده خِرد و برانگيزنده كين است .

٨١٨.صحيح البخارى ـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا در نماز ، دعا مى كرد و مى گفت : «بار خدايا! از گنهكارى و بدهكارى ، به تو پناه مى برم» . گوينده اى گفت : اى پيامبر خدا! شما چه قدر از بدهكارى ، به خدا پناه مى بريد؟ فرمود : «مرد ، هر گاه بدهكار باشد ، هم دروغ مى گويد و هم بدقولى مى كند» .