منتخب نهج الذكر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٥
غ ـ هنگام اجابت شدن دعا
٥٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چرا هر يك از شما هر گاه اجابت دعايى را احساس مى كند و از مرضى شفا مى يابد يا از سفرى مى آيد ، نمى گويد : «سپاس و ستايش ، خداى را كه با قدرت و شكوه او ، كارهاى نيك انجام مى پذيرد» .
ر . ك : ص ٣٣٧ ح ٥٩٤ .
يا ـ هنگام سخنرانى
٥٨٩.امام زين العابدين عليه السلام : پيامبر خدا هر گاه خطبه مى خواند ، [نخست ،] حمد و ثناى خدا مى گفت .
يب ـ هنگام خطبه ازدواج
٥٩٠.الكافى ـ به نقل از ابن عزرمى از پدرش ـ: امير مؤمنان عليه السلام هر گاه مى خواست خطبه عقد بخواند ، مى فرمود : «ستايش ، خداى را . او را مى ستايم و از او يارى مى طلبم و به او ايمان دارم و بر او توكّل مى كنم . گواهى مى دهم كه معبودى جز خداى يگانه و بى انباز نيست ، و گواهى مى دهم كه محمّد بنده و فرستاده اوست ... . خداى را سپاس ، بر آنچه آيد و بر آنچه گذشته است . ستايش بى مانند و ثناى ناب و خالص ، او را بر نعمت هاى دل پذيرى كه به ما داده و ما را در آنها غوطه ورساخته وبدان آراسته مان گردانيده است».
يج ـ در هر كار مهم
٥٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركار مهمّى كه با حمد خدا آغاز نشود ، كارى بريده [و ناتمام] خواهد بود . [١]
٥٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كار مهمّى كه با حمد خدا و صلوات فرستادن بر من آغاز نشود ، كارى بى دنباله و ناقص خواهد بود و از هر بركتى تُهى است . [٢]
[١] سيّد رضى مى گويد : در اين گفتار ، مجاز به كار رفته است و پيامبر صلى الله عليه و آله ، كارى را كه سخن گفتن در آن اهمّيت دارد و به سخن در آن نياز افتاده است ، در صورتى كه حمد الهى در آن نباشد ، به دستِ بُريده ف