منتخب نهج الذكر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٨٥
ب ـ قرار گرفتن در پناه خدا
٣٢٧.امام على عليه السلام ـ در سفارش هايش به كميل ـ: اى كميل! هر روز ، نام خدا را ببر و بگو : «هيچ توش و توانى نيست ، مگر به يارى خدا» و به خدا توكّل كن .
٣٢٨.امام زين العابدين عليه السلام : به نام خدا كه سخن پناهجويان است [١] و گفتار حمايت خواهان .
ج ـ شفا يافتن
٣٢٩.امام على عليه السلام : «بسم اللّه » ، شفاى هر دردى و كمك هر دارويى است .
٣٣٠.امام على عليه السلام ـ در سفارش هايش به كميل ـ: اى كميل! هر گاه خواستى غذا بخورى ، نام خدا را ببر ؛ چرا كه با وجود نام او ، هيچ دردى آسيب نمى رساند و در آن ، شفاى همه بدى ها [و دردها] هست .
٣٣١.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا ، تب كرد . جبرئيل عليه السلام نزد ايشان آمد و او را افسون كرد و گفت : «به نام خدا ، تو را افسون مى كنم ، اى محمّد ! و به نام خدا ، شفايت مى دهم . به نام خدا از هر دردى كه تو را رنج مى دهد ، به نام خدا و خدا ، شفادهنده توست . به نام خدا ، اين را بگير كه تو را به سلامت مى دارد . به نام خداوند مهرگسترِ مهربان . سوگندى نخورم به جايگاه هاى ستارگان . به خواست خدا ، حتما بهبود مى يابى» .
د ـ مستجاب شدن دعا
٣٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعايى كه با «بسم اللّه الرحمن الرحيم» آغاز گردد ، رد نمى شود .
[١] علّامه مجلسى قدس سره مى گويد : «كلمةُ المعتصمين» ، در نسخه ها به رفع «هاء» ، ضبط شده است ، يعنى : «بُردن نام خدا ، سخن كسانى است كه به خدا پناه مى آورند و در هر كارى ، به آن آغاز مى كنند» . احتمال هم دارد كه خبر «بسم اللّه » باشد ، بدون آن كه چيزى را در تقدير بگيريم . امّا شايد جرّ آن ، ظهور بيشترى داشته باشد كه در اين صورت ، صفت اسم است .