ياد خدا ، دل را نورانى مى كند و انسان در پرتو اين نورانيت ، به علم ، نور و حكمت حقيقى دست مى يابد و در نتيجه ، به نيروى بينش و بصيرت الهى مجهّز مى گردد و حقايقى را دريافت مى كند كه از مجارى تعليم و تعلّم ، قابل تحصيل نيستند و در اين هنگام ، ايمان او به حقايق غيبى تقويت مى گردد و به مرتبه يقين مى رسد و يقين ، او را به مرز عصمت ، نزديك مى گردانَد . [١]

٥ . نقش ذكر در نيكوكارى و خوش نامى

ياد خدا ، هنگامى كه در جان نفوذ كند ، خودخواهى را ـ كه به گفته امام خمينى قدس سره ، «اصلِ اصول فتنه ها» [٢] ـ و ريشه رذايل اخلاقى است از بين مى برد و جاى خود را به خدا خواهى مى دهد و بدين سان ، همه كارهاى انسان ، نيكو مى گردد و انسان نيكوكار ، در دنيا و آخرت ، خوش نام خواهد بود . [٣]

٦ . نقش ذكر در تأمين رفاه مادّى و حلّ مشكلات زندگى

ياد خدا ، علاوه بر اين كه كليد رسيدن به كمالات معنوى است ، موجب گشايش در كارها و حلّ مشكلات زندگى و تأمين نيازهاى مادّى نيز هست ؛ زيرا ذكر ، تقوا مى آفريند و خداوند متعال ، تأمين نيازها و حلّ مشكلات انسان هاى پرهيزگار را تضمين كرده است . [٤] به سخن ديگر ، يكى از مصاديق ياد كردن خدا از ياد كننده خود ،

[١] ر . ك : ص ١١٥ (روشنايىِ دل) و (حكمت دل) و (راه نماى خِرَدها) و ص ١٢٣ (مصونيت از اشتباه) .[٢] ر . ك : صحيفه امام : ج ٢٠ ص ١٥٤ ، نامه امام خمينى قدس سره به فرزندش حاج سيّد احمد خمينى ، مورّخ پانزدهم ربيع اوّل ١٤٠٧ : «... فرزندم! از خودخواهى و خودبينى به درآى كه اين ، ارث شيطان است ... و بدان كه تمام گرفتارى هاى بنى آدم ، از اين ارث شيطانى است كه اصلِ اصول فتنه است» . ظاهرا مقصود امام از «اصول فتنه» ، اخلاق رذيله است كه ريشه در خودخواهى و خودبينى و انانيّت انسان دارد .[٣] ر . ك : ص ١١٩ (نيك نامى) و (نيك كردارى) .[٤] ر . ك : ص ١١٧ (موفّقيت در كارها) و (روزىِ بدون سرمايه) و (رهيدن از سختى ها و گرفتارى ها) .