٣٨٧.امام باقر عليه السلام ـ در بيان سيره امام زين العابدين عليه السلام ـ :ايشان صد خانوار از فقراى مدينه را اداره مى كرد و خوش حال مى شد كه يتيمان ، آسيب ديدگان ، زمينگيرشده ها [و معلولان] و مستمندان بيچاره بر سر سفره اش حاضر باشند ، و با دست خود به آنها مى خوراند و هر يك از آنان كه عائله اى داشت ، براى خانواده اش نيز غذا مى برد .

٦ / ٤٠

غذا خوردن با خدمتكار

٣٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : غذا خوردن با خدمتكاران ، از فروتنى است و هر كس با آنها غذا بخورد ، بهشت مشتاق او مى گردد .

٣٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه خدمتكار فردى از شما برايش غذايى بپزد و آن را برايش بياورد ، بايد او را كه دود و دم آن غذا را تحمّل كرده است ، با خود بنشاند تا غذا بخورد . اگر غذا مختصر و اندك بود ، يكى دو لقمه در دست وى بگذارد .[١]

[١] مقصود ، اين است كه اگر ميهمانان يا غذاخورها زياد بودند و غذا اندك بود ، يكى دو لقمه هم كه شده ، به خدمتكار بدهد .