٦٤٦.الكافى ـ به نقل از سعد بن طريف ، از امام باقر عليه السلام ـ :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به مردى برخورد . پس فرمود : «همسرت چه مى كند ؟» . مرد گفت : طلاقش دادم ، اى پيامبر خدا! فرمود : «بى آن كه عيبى در او باشد؟» . گفت : بى آن كه عيبى در او باشد . آن مرد ، دوباره ازدواج كرد و باز ، پيامبر صلى الله عليه و آله به او برخورد و پرسيد : «ازدواج كردى ؟» . گفت : بله . پس از مدّتى از او پرسيد : «همسرت چه مى كند ؟» . گفت : طلاقش دادم . فرمود : «بى آن كه عيبى در او باشد ؟» . گفت : بى آن كه عيبى داشته باشد . آن مرد ، بار سوم ازدواج كرد و باز ، پيامبر صلى الله عليه و آله بر او گذشت . فرمود : «ازدواج كردى؟» . گفت : بله . پس از مدّتى ، به او فرمود : «همسرت چه مى كند ؟» . گفت : طلاقش دادم . فرمود : «بى آن كه عيبى در او باشد ؟» . گفت : بى آن كه عيبى در او باشد . آن گاه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «خداوند عز و جل هر مرد بُلهوس و هر زن بُلهوسى را دشمن مى دارد» يا «از رحمت خود ، دور مى سازد » .

٦٤٧.امام باقر عليه السلام : خداوند عز و جل از مردان پُر طلاق و ازدواج ، نفرت دارد .

[١] تذوّق ـ كه در متن عربى احاديث به كار رفته ـ يعنى : چشندگى ؛ تنوّع طلبى در ازدواج ؛ پر ازدواجى ؛ بُلهوسى ؛ هوسبازى . ذوّاق و ذواّقه ، به مرد و زنى مى گويند كه زياد طلاق مى گيرند و زياد ازدواج مى كنند . اين افرد ، از همسر خود ، زود زده مى شوند و هوسِ يكى ديگر مى كنند .