دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧٣
١ / ٤
مواسات نسبت به سپاهيان
٢٨.امام على عليه السلام ـ در نامه اش به اَشتر نَخَعى ، آن گاه كه او را بر حكومت مصر گماشت ـ :بايد عزيزينِ سرداران سپاهت در نزد تو ، كسى باشد كه از همه بيشتر به آنان (سپاهيان) مواسات مى نمايد و از آنچه دارد ، چندان به آنان مى بخشد كه هم خود و هم خانواده شان را ـ كه در پشت سر خود بر جاى نهاده اند ـ در آسايش قرار دهد ، تا در جهاد با دشمن ، تنها يك انديشه در سر داشته باشند . همانا توجّه تو به آنان ، دل هاى آنها را متوجّه تو مى سازد .
١ / ٥
مواسات نسبت به فقيران
٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس فقير را در مال خود شريك گرداند و با مردم به انصاف رفتار كند ، او مؤمن حقيقى است .
٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعا ـ :بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست... و مرا اين عطا فرما كه از آنچه به فضل خود بر من گشايش داده اى ، نسبت به كسى كه روزى را بر او تنگ كرده اى ، مواسات كنم .