دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣١٣
ز ـ پاك كردن زياد استخوان ها ؛ ح ـ آب خوردن ميان غذا ؛ ط ـ آب خوردن پس از خوردن گوشت ؛ ى ـ خوردن در حال سيرى . بخش چهارم . حالاتى كه غذا خوردن در آنها نكوهيده است : به طور كلّى ، ميل كردن غذا در حالاتى كه از نظر بهداشتى زيانبارند ، نيز ميل كردن غذا به شيوه ضدّ اخلاقى (مانند غذا خوردن به شيوه متكبّران) و يا به گونه اى كه عرف جامعه بر نمى تابد ، در اسلام ، نكوهيده شناخته مى شود ، و آنچه در احاديث مربوط به اين بخش آمده (مانند نهى از غذا خوردن در حال «اتكاء» يا «انبطاح» يا «استلقاء» يا «قيام» يا «مشى» و يا «غذا خوردن در حال جنابت») در صورتى است كه منطبق با يكى از عناوين مذكور گردد . بخش پنجم . توصيه به هم غذا شدن با ديگران : در احاديث اسلامى ، غذا خوردن به تنهايى ، مذموم شناخته شده و توصيه گرديده كه انسان هر قدر مى تواند ، ديگران را در غذاى خود سهيم نمايد . نيز غذا خوردن با خانواده ، خدمت گزاران و يتيمان ، مورد تأكيد قرار گرفته است . بخش ششم . آدابى كه رعايت آنها به هنگام غذا خوردن با ديگران ، ضرورى است : الف ـ خوردن از قسمت جلوى خود ؛ ب ـ خوردن از اطراف غذايى كه براى همه آماده شده و از وسط آن بر نداشتن ؛ ج ـ نگاه نكردن به لقمه ديگران ؛ د ـ رعايت حقوق ديگران در آنچه در سفره است ؛ ه ـ شروع توسّط صاحب غذا يا بهترين شخص حاضر بر سر سفره ؛ و ـ ادامه دادن به خوردن ، تا سير شدن همه كسانى كه بر سر سفره نشسته اند ؛