دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٩

اساسى دارد ، يارى رساندن آنان به يكديگر در اداره امور زندگى است . احاديث اسلامى ، تعبيرهاى بلند و قابل تأمّلى در اين زمينه دارند كه به اين عامل تحكيم ، قداست خاصّى مى بخشند . در حديثى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خطاب به امام على عليه السلام آمده است : يا عَلِيُّ ! لا يَخدِمُ العِيالَ إلّا صِدّيقٌ أو شَهيدٌ ، أو رَجُلٌ يُريدُ اللّهِ بِهِ خَيرَ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ . [١] اى على ! به خانواده خود ، خدمت نمى كند ، مگر راستگو ، يا شهيد ، يا مردى كه خداوند ، خير دنيا و آخرت را براى او بخواهد . در حديثى ديگر مى خوانيم : خِدمَتُكَ زَوجَتَكَ صَدَقَةٌ . [٢] خدمتِ تو به همسرت ، صدقه است . در حديث ديگرى ، چنين آمده است : إنَّ الرَّجُلَ إذا سَقَى امرَأتَهُ مِنَ الماءِ اُجِرَ . [٣] مرد ، هر گاه به همسرش آبى بنوشاند ، پاداش مى بَرَد . و باز مى فرمايد : المُؤمِنُ يُؤجَرُ فى كُلِّ شَى ءٍ ، حَتّى فِى اللُّقمَةِ يَرفَعُها إلى فِى امرَأتِهِ . [٤] به مؤمن ، براى هر چيزى ، پاداش داده مى شود ، حتّى براى لقمه اى كه در دهان همسرش مى گذارد . همچنين در باره يارى رساندن زن به همسر خود در زندگى ، اين گونه روايت