دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٥

شوهران آنها . {-٤-}

دو . توصيه به آراستگى مرد براى همسر

به همان ميزان كه آرايش زن براى شوهر توصيه شده ، آراستگى مرد براى همسر نيز در احاديث اسلامى ، مورد تأكيد است . در حديثى آمده است : يَجِبُ عَلَى الرَّجُلِ لِامرَأتِهِ ما يَجِبُ لَهُ عَلَيها ، أن يَتَزَيَّنَ لَها كَما تَتَزَيَّنُ لَهُ فى غَيرِ مَأثَمٍ . [٢] مرد در برابر زنش ، همان وظيفه اى را دارد كه زنش در برابر او دارد ؛ يعنى خود را براى او بيارايد ، همچنان كه زنش ، خود را براى او مى آرايد ؛ ولى نبايد به گناه بيفتد . در جاى ديگرى آمده است : تَهِيئَةُ الرَّجُلِ لِلمَرأةِ مِمّا يَزيدُ فى عِفَّتِها . [٣] آراسته بودن مرد براى زن ، از عواملى است كه بر پاك دامنىِ زن مى افزايد . نكته قابل تأمّل ، اين كه بر پايه حديثى از امام كاظم عليه السلام ، يكى از عوامل آلودگىِ زنان شوهردار ، بى توجّهى شوهران آنان به آراستگى خود براى همسران است . متن حديث ، اين است : إنَّ التَهيِئَةَ مِمّا يَزيدُ فى عِفَّةِ النِّساءِ ، وَ لَقَد تَرَكَ النِّساءُ العِفَّةَ بِتَركِ أزواجِهِنَّ التَّهيِئَةَ . [٤] آراسته بودن ، از عواملى است كه بر پاك دامنىِ زن مى افزايد . زنان ، از آن رو تركِ پاك دامنى مى كنند كه شوهرانشان آراسته بودن را ترك مى نمايند .