٤٣٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : منافق ، كسى است كه [از گناه و خلاف] باز مى دارد ، ولى خودش [از آن] باز نمى ايستد ... اگر برايت سخنى (/ حديثى) باز گويد ، دروغ مى گويد ، اگر وعده ات بدهد ، خُلف وعده مى كند ، و اگر به او امانتى سُپرى ، به تو خيانت مى ورزد ، و اگر با تو ناساز شود ، پشت سرت بدگويى مى كند .

٤٣٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شخصِ دورو نمى تواند امين باشد .

٤٣٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نشانه منافق ، سه چيز است : هرگاه سخنى (/ حديثى) بگويد ، دروغ مى گويد ؛ هرگاه وعده دهد ، خُلف وعده مى كند ؛ و هرگاه به او امانتى سپرده شود ، خيانت مى ورزد .

٤٣٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : منافق ، كسى است كه هرگاه وعده دهد ، خُلف وعده كند ، هرگاه عمل كند ، فاش سازد [و در بوق مى دَمَد] ، هرگاه [سخن] بگويد ، دروغ مى گويد ، وهر گاه امانتى به او سپرده شود ، خيانت ورزد .

د ـ دروغگو

٤٣٩٤.مصباح الشريعة ـ در حديثى كه به امام صادق عليه السلام نسبت داده: دروغگو ، امين نيست .

ه ـ نيرنگباز

٤٣٩٥.امام على عليه السلام : نيرنگباز ، امانتدار نيست .