الف ـ علاقه خداوند متعال و پيامبر صلى الله عليه و آله به شخص امين ؛ ب ـ رمز جايگاه رفيع امام على عليه السلام نزد پيامبر خدا ؛ ج ـ زمينه سازى ارزش اخلاقى صداقت ؛ د ـ شركت در اموال ديگران ، فراوان شدن روزى و ثروتمندى ؛ ه ـ ذخيره شدن پاداش انفاق كنندگان در راه خدا براى شخص امين . و ـ رهايى از آتش دوزخ و بهره گيرى از بهشت جاويد ، و محشور شدن با پيامبران و صدّيقان و شهيدان ؛ ز ـ كاميابى مادّى و معنوى و خيرِ دنيا و آخرت .

چهار . گستره عرصه امانت

از نظر اسلام ، عرصه امانت ، بسيار گسترده است و هر نعمتى كه خداوند متعال به انسان داده ، هر كارى كه به او واگذار مى شود و هر مسئوليتى كه به او سپرده شود ، در حقيقت ، امانتى است كه به او سپرده شده است . بنا بر اين ، آياتى كه مردم را به رعايتِ امانت ، ترغيب مى كنند ، شامل همه عرصه هاى امانت مى گردد . عرصه هاى امانت بر پايه جمع بندى اى كه در فصل چهارم شده ، عبارت است از : ١ . عرصه سياسى . در نظام اسلامى ، هر كس از قدرت سياسى برخوردار است ، امانتدار خداوند متعال و مردم است ، و هر كه جايگاه سياسى بالاتر و قدرت افزون ترى دارد ، بارِ امانت او سنگين تر است . بر اين اساس ، بار امانت رهبر از همه سنگين تر است . از اين رو ، پيشوايان بزرگ اسلام ، براى به انجام رساندن مسئوليت سنگين خود ، از خداوند متعال استمداد مى كردند . [١]

[١] ر . ك : ص ٣٨٣ (كمك جستن از خدا) .[٢] ر . ك : ص ٤٠٧ (امانت هاى فرهنگى) و ص ٤٧٧ (كسى كه شايسته اعتماد و امانت سپارى نيست / خيانتكار)[٣] ر.ك : ص ٤٠٩ (امانت هاى اقتصادى) و ص ٤٧٧ (كسى كه شايسته اعتماد و امانت سپارى نيست / خيانتكار)[٤] ر.ك به ص ٤٦٩ (امانتداران / اجير) .[٥] المعجم الأوسط : ج ١ ص ٢٧٥ ح ٨٩٧ ، مسند أبي يعلى : ج ٤ ص ٢٥٣ ح ٤٣٦٩ ، الطبقات الكبرى : ج ٨ ص ٢١٦ ، تاريخ دمشق : ج ٣٤ ص ٢٩٠ ، كنز العمّال : ج ٣ ص ٩٠٧ ح ٩١٢٨ .