٣٩٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زمانى بر مردم فرا مى رسد كه در آن ، از عالم پيروى نمى شود .. . نه معروفى را [معروف ]مى شناسند و نه منكرى را زشت مى شمارند . شخص درستكار در ميان آنان ، پنهانى به سر برد . آنان (مردم آن روزگار) ، بدترين خلقِ خدايند و خداوند در روز قيامت ، به ايشان نظر نمى كند .

٣٩٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زمانى به مردم فرا رسد كه [در آن زمان] شنيدن نام مردى ، بهتر از ديدن اوست و ديدن او ، بهتر از آزمودن اوست و اگر او را بيازمايى ، احوالى بر تو نمايان سازد . دينشان ، درهم هايشان است و همّ و غمّشان ، شكم هايشان و قبله شان ، زنانشان . براى گِرده نانى ، سرخم مى كنند و براى درهم به خاك مى افتند . سرگردان و مست اند . نه مسلمان اند و نه ترسا .

٣٩٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زمانى بر مردم مى آيد كه شكم هايشان ، خداى آنان است و زنانشان ، قبله شان و دينارهايشان ، دينشان و شرافتشان ، كالايشان . از ايمان ، جز نامش و از اسلام ، جز رسمش بر جاى نمى مانَد و از قرآن ، جز خواندنش . مسجدهايشان ، آباد [و پُر از جمعيت] است و دل هايشان از هدايت ، ويران [و تهى] . عالمانشان ، بدترين خلق خدا در روى زمين هستند .

٣٩٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زمانى بر امّت من مى آيد كه فرمان روايشان ستمكار است و عالمانشان ، طمعكار و كم تقوايند و عابدانشان ، رياكار و بازرگانانشان ، رباخوار و پوشاننده عيب [كالا] در هنگام خريد و فروش اند و زنانشان ، در پىِ زيب و زيور دنيا هستند . در اين شرايط ، خداوند بَدان ايشان را بر آنان ، مسلّط مى گردانَد و نيكانشان دعا مى كنند ؛ امّا دعايشان مستجاب نمى شود .