دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢٥
٣٨٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اين امّت ، پيوسته در خير است و دست خدا بر سرِ اوست ، تا زمانى كه قاريان آن ، [١] از اميرانش جانبدارى نكنند و نيكان آن ، نابه كارانش را به نيكى نستايند و خوبان آن ، از بدانش حمايت نكنند . پس هر گاه چنين كردند ، خداوند متعال ، دستش را از سرِ آنان برمى دارد و سپس ستمگرانشان را بر آنان مسلّط گردانَد و آن ستمگران ، آنان را سخت شكنجه مى كنند و به فقر ، گرفتارشان مى سازند و دل هايشان را از وحشت ، پُر مى كنند .
٣٨٦٩.امام على عليه السلام : دادگرى خدا ، پيوسته بر سرِ اين امت ، گسترده است ، تا زمانى كه قاريان آنان ، به حاكمانشان نگرايند و تا زمانى كه نيكان آنان ، گنهكارانشان را نهى كنند . اگر چنين نكردند ، سپس فرياد كمك خواهى سر دهند و بگويند : «معبودى جز خداى يگانه نيست» ، خداوند در عرش خويش مى فرمايد : «دروغ مى گوييد . شما در اين سخن ، صادق نيستيد» .
٣٨٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه امّت من با تكبّر راه رفتند و شاه زادگان ايران و روم ، خدمتكارِ آنان شدند ، بَدان ايشان بر خوبانشان مسلّط مى گردند .
٣٨٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه امّت من به خواهش درخوست كننده اش گوش نداد و متكبّرانه راه رفت ، پروردگارم به عزّتش سوگند خورده و فرموده است : «به عزّتم سوگند كه به تحقيق آنان را به واسطه يكديگر ، عذاب مى كنم !» .
[١] مقصود ، عالمان دين اند .