دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٤٣
٤٠٠٢.امام على عليه السلام : زمانى بر مردم آيد كه در آن زمان ، جز شخص حيله گر ، كسى مقرَّب نباشد و جز دروغگو ، كسى زيرك شمرده نشود و جز شخص دادگر و باانصاف ، ناتوان به شمار نيايد . صدقه دادن را زيان ، احسان به خويشاوندان را منّت و عبادت را وسيله تفاخر بر مردم ، قرار مى دهند .
٤٠٠٣.امام على عليه السلام : زمانى بر شما مى آيد كه در آن زمان ، اسلام ، وارونه مى شود ، چنان كه ظرف با آنچه در آن است ، وارونه مى گردد .
٤٠٠٤.امام على عليه السلام : هر آينه پس از من ، زمانى بر شما فرا مى رسد كه در آن زمان ، چيزى پوشيده تر از حق و آشكارتر از باطل نباشد .. . و در شهرها ، چيزى ناشناخته تر (/ ناپسندتر) از معروف و شناخته تر (/ پسنديده تر) از منكر نباشد .
٤٠٠٥.امام صادق عليه السلام : زمانى بر شما خواهد رسيد كه در آن زمان ، از دينداران ، تنها آن كس نجات مى يابد كه او را ابله مى پندارند و در برابر اين كه او را ابله و بى خِرد مى خوانند ، شكيبايى مى ورزد .
ر . ك : ص ٣٣ (عبرت گرفتن از امّت ها/ آزمايش امّت ها) .
١٠ / ٩
در اواخر اين امّت ، بزرگ ترها از كوچك ترها علم مى آموزند
٤٠٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در اوايلِ اين امّت ، كوچك ها از بزرگ ها علم مى آموزند و در اواخر آن ، بزرگ ها از كوچك ترها علم مى آموزند .