دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٩
٤١٥٦.امام كاظم عليه السلام : سرآمد سخاوت ، امانتدارى است .
١ / ١٢
برحذر داشتن از اهميّت ندادن به امانت
٤١٥٧.امام على عليه السلام : كسى كه به امانت اهميّت ندهد ، به خيانت مى افتد .
٤١٥٨.امام على عليه السلام : هر كس به امانت اهميّت ندهد و گِرد خيانت بچرخد ، و خودش را و دينش را از آن به دور ندارد ، خوارى و رسوايى در دنيا را براى خود بخرد ، و در آخرت خوارتر و رسواتر باشد .
٤١٥٩.امام على عليه السلام ـ از خطبه ايشان پس از آن كه بسر بن ارطات، يمن را: به من خبر داده شده كه بُسر بر يمن چيره شده است . به خدا سوگند كه گمان مى كنم اين جماعت به زودى بر شما نيز چيره آيند ؛ زيرا آنها با آن كه بر باطل اند ، ليكن هم داستان اند و شما با آن كه بر حقّيد ، پراكنده ايد . شما پيشوايتان را در حق ، نافرمانى مى كنيد ، و آنها پيشوايشان را در باطل ، فرمان مى برند . [١] آنها با رهبر خود امانتدارند و شما خيانت مى ورزيد . آنها در سرزمين خود ، اهل صلاح و درستى هستند و شما اهل تباهى ؛ به طورى كه اگر [حتّى] قدحى چوبين نزد يكى از شما به امانت بگذارم ، مى ترسم كه بند آويز آن را بِبَرد» .
[١] يا : شما پيشواىِ بر حقّتان را نافرمانى مى كنيد و آنها پيشواىِ بر باطلشان را فرمان مى بَرند .