٤٣٠٥.امام على عليه السلام ـ در توصيف فرشتگان ـ: خداوند ، آنها را در آن جايگاهى كه هستند . امانتدارانِ وحى خويش داشت ، و آنها را حاملان امانت هاى امر و نهى خود به سوى پيامبرانش قرار داد .

٤٣٠٦.امام زين العابدين عليه السلام ـ در درود فرستادن بر حاملان عرش و فرشتگان مقرّب ـ: بار خدايا ! و حاملان عرشَت كه در تسبيح گويى تو سستى نمى ورزند ... و جبرئيل ـ كه امينِ وحى توست و در ميان آسمانيان ، فرمانش مُطاع است و در نزد تو بلند پايگاه ، و به درگاه تو مقرّب است ـ ، و روح [نام فرشته اى] كه سالار فرشتگان پرده هاست ، [١] و روح [نام فرشته اى] كه از عالم امر توست . [٢] بر اينان و بر فرشتگانى كه فرو دست تر از اينان و ساكنان آسمان هاى تواند ، و امانتداران پيام هاى تو ... و رسانندگان [اسرار] غيب به پيامبران تو ، و امين بر وحى تو ، درود فرست !

٥ / ٣

پيامبران

قرآن

«پيام هاى پروردگارم را به شما مى رسانم و براى شما ، خيرخواهى امينم» .

[١] علّامه مجلسى گفته است : روح ، رئيس فرشتگان ، مسئول حجاب و پرده ها و ساكنان در آنهاست. ظاهر اين است كه او يك نفر است و بر همه گمارده شده است. احتمال هم دارد كه روح، اسم جنس باشد ؛ يعنى براى همه فرشتگان هر حجابى، رئيسى هست كه به او «روح» مى گويند.[٢] علّامه مجلسى مى گويد : عبارت «روح كه از عالم امرِ توست» ، اشاره به اين سخن خداست : «از تو درباره روح مى پرسند، بگو : روح از جانب پروردگار من است» .