٣٨٠٥.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از حُذَيفة بن يمان ـ: پيامبر خدا فرمود : «امّت من ، هرگز به فتنه (/ گم راهى) نخواهد افتاد ، مگر آن گاه كه تمايز و تمايل و مَقامِع [١] در ميان آنها پديد آيد» . گفتم : اى پيامبر خدا! تمايز چيست؟ فرمود : «تمايز ، عصبيّتى [٢] است كه مردم ، پس از من ، در اسلام پديد مى آورند» . گفتم : تمايل چيست؟ فرمود : «تجاوز قبيله اى به قبيله اى و روا شمردن ريختن خون آنان است» . گفتم : مَقامِع چيست؟ فرمود : «حركت كردن [و لشكركشى مردمِ] شهرها به سوى همديگر و به جنگ هم برخاستن» .

٣٨٠٦.امام على عليه السلام : سوگند به خدا كه هر گز امّتى پس از پيامبرش اختلاف نكردند ، جز آن كه باطل گرايان آن [امّت] بر حق گرايانش چيره آمدند ، مگر آن كه خدا نخواست .

٣٨٠٧.امام على عليه السلام : زنهارتان باد از بى ثباتى در دين خدا ؛ زيرا هم داستانى در حق ، اگرچه ناخوش داريد ، بهتر از پراكندگى در باطلى است كه خوشايند شماست . خداوند سبحان ، به هيچ كس ، چه در گذشته و چه اكنون ، به سبب جدايى ، خيرى عطا نكرده است .

ر . ك : ص ٥٥ (عوامل پيشرفت امّت ها / همبستگى) .

[١] مَقامِع : جمع «مِقمَعَة» به معناى گرز آهنى . در برخى روايات ، «معامع» آمده كه جمع «مَعمَعه» است ، به معناى هياهوى جنگ .[٢] عصبيّت : قوم گرايى ، تعصبات نژادى و قبيله اى .