دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٣
٤١٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : امانت را به كسى كه به تو سپرده است ، باز گردان .
٤١٠٧.امام على عليه السلام : هرگاه امين دانسته شدى [و امانتى به تو سپرده شد] ، خيانت مكن .
٤١٠٨.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا ، چون در حجة الوداع ، آيين هاى مِنا را به جا آورد ، در آن جا توقّف كرد و فرمود : « ... هان! هر كه در نزدش امانتى است ، آن را به سپارنده اش بازگردانَد» .
٤١٠٩.امام باقر عليه السلام : چون اين آيه فرود آمد : «و جهنّم را در آن روز [حاضر ]آورند» ، درباره آن از پيامبر خدا سؤال شد . ايشان فرمود : «روح الأمين به من خبرداد كه خداى يكتا ، چون همه خلايق را ، از آغاز تا پايان عالم ، گِرد آورَد ، دوزخ را بياورند ... آن گاه ، راهى باريك تر از دَم تيغ بر روى آن نهاده شود و بر آن راه ، سه پل باشد . بر روى يكى از آنها امانت و خويشاوندى است ، بر روى ديگرى نماز ، و بر روى سومين [پل] ، دادگرى پروردگار يگانه جهانيان . پس ، مردم مكلّف شوند كه از آن راه بگذرند . نخست ، خويشاوندى و امانت ، راه را بر آنها مى گيرند . اگر از آنها به سلامت رستند ، نماز ، نگاهشان مى دارد ، و اگر از آن رهيدند ، به خداوندگار جهانيان مى رسند» .