«[ ياد كن ]روزى را كه هر گروهى را با پيشوايشان فرا مى خوانيم. پس هر كس كارنامه اش را به دست راستش دهند . آنان ، كارنامه خود را مى خوانند و به قدر نخك هسته خرمايى به آنها ستم نمى شود ؛ و هر كه در اين [ دنيا ] كور [ دل ] باشد ، در آخرت [ هم ] كور [ دل ]و گم راه تر خواهد بود» .

حديث

٤٠١٥.امام حسين عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند عز و جل : «[ياد كن] ر:يك پيشوا ، آنان را به هدايتْ خوانده و [گروهى از] آنها دعوتش را پذيرفته اند و يك پيشوا ، آنان را به گم راهى فراخواند و [گروهى ديگر از] آنها دعوتش را پذيرفته اند . آنان ، در بهشت اند و اينان در آتش . اين ، معناى سخن خداوند عز و جل است كه : «گروهى در بهشت اند و گروهى در آتش» .

ر . ك : دانش نامه ميزان الحكمة : ج ٦ ص ١٠٧ (وجوب شناخت پيشوايان هدايت) .