دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦

شما بهترين امّتى بوده ايد كه از ميان مردم ، سر برآورده» . «وَكَذَ لِكَ جَعَلْنَـكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ . [١] و بدين سان ، شما را امّتى ميانه[رو] قرار داديم تا گواهانى بر [ديگر] مردم باشيد» . و لذا هر چند همه روايات مربوط به فضايل اين امّت ، اعتبار لازم را نداشته باشند ، از آن جا كه مضمون آنها اجمالاً هماهنگ با قرآن است ، ضعف سند آنها زيانى به اثبات ارزشمندىِ امّت اسلامى و تقدّم آنها بر ساير امّت ها نمى رساند .

ب ـ آيا مطلق امّت اسلامى ، فضيلت دارد؟

سؤال دوم ، اين است كه آيا آيات و رواياتى كه درباره فضايل امّت اسلامى است، شامل همه جوامع اسلامى در طول تاريخ مى شود يا اختصاص به مقطع خاصّى از تاريخ اسلام، و يا افراد خاصّى از جامعه اسلامى دارد؟ ترديدى نيست كه فضايل امّت اسلامى ، اختصاص به كسانى دارد كه عملاً به ارزش هاى اسلام وفادارند، و لذا قرآن كريم ، وقتى كه از اين امّت به عنوان بهترين امّت ياد مى كند ، بلا فاصله آنان را با خصوصيت امر به معروف و نهى از منكر توصيف مى نمايد: «كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ . [٢] شما بهترين امّتى بوده ايد كه از ميان مردم ، سر برآورده ؛ [چرا كه] به كار نيك دستور مى دهيد و از كار زشت ، باز مى داريد» .