انسان شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٨
ويژهاش مىباشد.
براى همين، علما و مفسران در مورد اينكه انسان به چه چيز گرامى داشته شده، نظرات گوناگونى ارائه كردهاند. برخى كرامت و يا بهتر بگوييم مظاهر كرامت انسان را قوه عقل و نطق و استعدادهاى مختلف و آزادى اراده او مىدانند. بعضى موهبت انگشتان را كه انسان با آن كارهاى ظريف و دقيق را مىتواند انجام دهد و نيز قدرت بر نوشتن را معرفى مىكنند. برخى برترى انسان را به اين مىدانند كه تقريباً تنها موجودى است كه مىتواند غذاى خود را با دست بخورد و برخى به اندام موزون و قامت راست، و بعضى به خاطر سلطه او بر تمام موجودات روى زمين، و بعضى ديگر به خاطر شناخت خدا و قدرت بر طاعت فرمان او مىدانند. «١»
روشن است كه همه اين امكانات در انسان جمع است و هيچ گونه تضادى با هم ندارند. بنابر اين، گراميداشت خدا نسبت به اين مخلوق بزرگ، به واسطه اين مواهب و غير اينهاست، كه برخى از آنها مختص انسان است، و برخى مشترك، ولى انسان از ديگران بيشتر و كاملترش را دارد.
بررسيها نشان مىدهد كه بزرگترين ويژگيهاى انسان دو چيز است:
١- عقل
٢- اختيار و اراده
عقل و قوه انديشه برخاسته از روح خدايى است كه منشأ كارهاى فوقالعاده و ممتاز است و انسان مىتواند در سايه تواناييهاى ذهنى و استعداد فراگيرى به معارف بلند الهى دست يابد، و راه سلطه بر جان و