انسان شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٦

همه لذتهاى دنيوى و اخروى نزد او بى‌اعتبار مى‌گردد؛ بحدى كه اگر بهشت و نعمتهاى آن را در عوض لذتهاى معنوى و بهجتهاى روحى به او بدهند، نمى‌پذيرد و به آن خشنود نمى‌شود. «١» امام على بن حسين (ع) در مناجات با خدا مى‌فرمايد: «پروردگارا! كيست كه شيرينى دوستى تو را بچشد و ديگرى را به جاى تو برگزيند؟ و كيست كه به قرب تو مأنوس شود و از تو روى بگرداند؟» «٢» و نيز فرمود: «پروردگارا! چه بسيار شيرين است خاطرات الهام‌آميز ياد تو بر صفحات دلها و چقدر شيرين‌است سير به سوى تو به كمك انديشه در راههاى ناپيدا، و چقدر لذيذ است طعم محبت تو، و چقدر خوشگوار است شراب قرب و وصل تو.» «٣»