خلاصه‌ از ديدگاه عقل و قرآن، شخصيت و اصالت انسان به روح اوست. آيه‌اى كه فراموشى خدا را مستلزم فراموشى خويشتن دانسته و نيز آيه‌اى كه سعادت و رستگارى انسان را در گرو تزكيه نفس و شقاوت را در پرتو رها كردن آن دانسته و همچنين آيه‌اى كه به مواظبت از نفس سفارش كرده تا انسان به هدايت نايل شود و گمراهى گمراهان در او تأثير نگذارد، دلالت دارند كه فراموشى روح موجب فراموشى خداوند بوده و نيز سعادت، شقاوت و مواظبت مربوط به روح مى‌باشد. روح چون موجودى است حادث به حدوث بدن، براى اكتساب كمالات و معارف به بدن نياز دارد، بگونه‌اى كه بر آن احاطه داشته، نه داخل آن است و نه خارج از آن. پرسش‌ ١- اصالت انسان به چه چيز است؟ توضيح دهيد. ٢- دليل عقلى بر اصالت روح چيست؟ ٣- ارتباط بين سعادت و شقاوت انسان با اصالت روح را توضيح دهيد. ٤- مواظبت از خويشتن به منظور اثر انسان شناسى ٥١ امور فطرى ..... ص : ٤٩ نكردن گمراهى گمراهان، با اصالت روح چه ارتباطى دارد؟ ٥- آيا روح بدون بدن مى‌تواند به كمالات برسد؟ رابطه آن را با بدن بيان كنيد.