شخصيت ما هستند. ٢- هر فردى نسبت به اشياء و اشخاص، داراى احساسى بد يا خوب است و آن در عمل و كيفيت رويارويى با آنها مؤثر است. احساس مذهبى‌ در بررسى احساسات همان‌طور كه اشاره شد، دو واكنش و بازتاب روانى را مى‌توان مشاهده كرد؛ نخست تمايلى كه از احساس مثبت نسبت به يك امر حاصل مى‌شود و ديگرى انزجار و عقده‌اى كه از احساس منفى نسبت به آن امر، پديدار مى‌گردد. يكى از اهداف تربيت اسلامى، ايجاد احساسات دينى در اشخاص مى‌باشد. تحريك و زمينه‌سازى اين احساسات در سنينى كه انسان بيش از عقل تابع احساس مى‌باشد، در پذيرش روحى و عقلانى فرد در مراحل ديگر زندگى او تأثير بسزايى خواهد داشت. به‌عنوان مثال، براى مؤمنان نظافت، معطّر بودن، خوش اخلاقى و هر امر اخلاقى ديگرى كه برازنده احساس مثبت در افراد ديگر مى‌باشد، مورد توجه قرار گرفته است و بتحقيق، مى‌توان ادعا كرد كه بسيارى از جاذبه‌هاى دينى در رابطه با اين نوع ابزار تبليغى مى‌تواند دربرانگيختن احساس مذهبى قوى مؤثر باشد. ستايشها و نكوهشهاى قرآن و روايات درباره مؤمنان و كافران و نسبت به اعمال خوب يا بد، بطور ناخودآگاها رغبت يا بيزارى را در هر فرد مؤمن و معتقدى ايجاد مى‌كند كه از آن به احساس مذهبى تعبير مى‌نماييم. بنابراين، در جامعه دينى بايد هر امرى، براساس جايگاهى كه در دين دارد، نمايانده شود تا احساسى مخالف با واقعيت پديدار نگردد.