انسان شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، مراقب خودتان باشيد، زمانى كه هدايت يافتيد گمراهان به شما ضررى نمىرسانند.
با دقّت در اين آيه شريفه، ترغيب قرآن به شناخت نفس و اهميّت زياد آن فهميده مىشود، زيرا در صورت شناخت صحيح نفس و مراقبت از آن، گمراهى گمراهان در انسان اثر نخواهد داشت و نيز فهميده مىشود كه گمراهى آنان به سبب عدم شناخت صحيح نفس خودشان و مراقبت از آن است. «١»
در آيه ديگر مىفرمايد:
«وَ فى أَنْفُسِكُمْ أفَلا تُبْصِرُونَ» «٢»
و در نفس خويش آيا نمىبينيد (تأمّل نمىكنيد).
در اين آيه نيز همه افراد مؤمن و كافر را به تفكّر و شناخت وجود خويش سفارش و تحريك مىكند.
در روايت زيادى امامان (ع) به شناخت نفس سفارش كرده و انسانها را از غفلت از آن برحذر داشتهاند. حضرت على (ع) فرمود:
«أَفْضَلُ الْمَعْرِفَةِ، مَعْرِفَةُ الأنْسانِ نَفْسَهُ» «٣»
برترين شناختها شناخت انسان به نفس خويش مىباشد.
و نيز مىفرمايد:
«مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَقَدِ انْتَهى الى غايَةِ كُلِّ مَعْرِفَةٍ وَ عِلْمٍ» «٤»