انسان شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٤

صراط مستقيم الهى و نجات از گمراهى است كه طبق برخى از روايات برترين نعمتها به شمار مى‌آيد؛ چنانكه حضرت على (ع) فرمود: «... وَ انَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ شُكْراً فَتِلْكَ عِبادَةُ الْاحْرارِ، وَ هِىَ افْضَلُ الْعِبادَةِ» «١» همانا كسانى هستند كه خداوند را به منظور شكرگزارى (و انجام وظيفه بندگى) پرستش مى‌كنند. اين عبادت آزادگان است و چنين عبادتى برترين (نوع) عبادت است. ٣- عظمت خداوند و بزرگى مقام بى‌مثل و مانند او اقتضا مى‌كند كه انسان در برابرش سجده و كرنش كرده و به تنزيه و تسبيح و ذكر او بپردازد. خدايى كه بزرگتر از آن است كه بتوان وصف كرد. «اللَّهُ اكْبَرُ مِنْ انْ يُوصَفُ» و قدرت و كبريايى‌اش بى‌انتهاست «فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ ...» «٢» و بر هر كارى تواناست. «وَ هُوَ عَلى‌ كُلِّ شى‌ءٍ قَديرٌ» «٣» حضرت على (ع) فرمود: «وَ لَوْ فَكَّرُوا فى‌ عَظيمِ الْقُدْرَةِ وَ جَسيمِ النِّعْمَةِ لَرَجَعُوا الىَ الطَّريقِ» «٤»